حدیث دوست: بیست گفتار معنوی صفحه 278

با هم تمام کردند. کدام یک فضیلتش بیشتر است و بیشتر بهره برده است؟

حضرت فرمودند: هر دو با فضیلت و خوب است. راوی سؤال می کند می دانیم هر دو خوب است و هر دو با فضیلت است، لکن می خواهیم بدانیم کدام یک با فضیلت تر است. حضرت فرمودند:

الدعاء أفضل ما سمعت قول الله تعالی: «ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ إِنَّ الَّذِینَ یَسْتَکْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِی سَیَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِینَ»(1)؛ دعا افضل است؛ مگر گفته خدای تعالی را نشنیده ای که فرمود: «مرا بخوانید تا دعای شما را بپذیرم. کسانی که از عبادت من تکبر می ورزند به زودی با ذلت وارد دوزخ میشوند».

بعد سه مرتبه فرمودند: «هی و الله أفضل؛ به خدا سوگند دعا برتر از قرائت قرآن است.» مگر دعا عبادت نیست؟ یعنی دعا کردن خودش یک عبادت است. بعد سه مرتبه فرمودند: به خدا سوگند این عبادت بزرگی است.(2)

و نیز از امام رضا علیه السلام روایت شده است که فرمودند:

الدعاء افضل من قراءه القرآن، لأن الله جل و عز یقول: «مَا یَعْبَوأُ بِکُمْ رَبِّی لَوْلَا دُعَاؤُکُمْ»؛(3) دعا با فضیلت تر از قرائت قرآن است؛ چون خدای عزوجل می فرماید: «بگو: اگر دعای شما نباشد، پروردگارم برای شما ارجی قائل نیست.»

بنابر این، اگر شما مناجات شعبانیه یا دعای کمیل و عرفه یا دعاهای دیگر را می خوانید، از خواندن قرآن بالاتر است. امام علیه السلام که می فرماید: دعا افضل از قرائت قرآن است، حقیقت را می فرماید؛ چون خودش حقیقت قرآن

1- سوره غافر، آیه 60.
2- دعائم الاسلام، ج 1، ص 166؛ ج بحارالانوار، ج 90، ص 292ف ح 19.
3- سوره فرقان، آیه 77 ؛الفقه المنسوب إلی الامام الرضا علیه السلام ص 345؛ مکارم الاخلاق، ص 389؛ بحارالانوار، ج 90، ص 292، ح 18.