حدیث دوست: بیست گفتار معنوی صفحه 281

قلب کمتر است، مگر آنهایی که خیلی عاشق هستند.

حضرت امیر علیه السلام دیدند یک نفر دعای طولانی می خواند. فرمودند: آن خدایی که دعای طولانی را قبول می کند، دعای کوتاه را هم می شنود و اجابت می کند. آن گاه دعای کوتاهی به او یاد دادند که چهار جمله است.

الحمد لله علی کل نعمه و أسل الله من کل خیر و اعوذ بالله من کل شر و استغفر الله من کل ذنب؛(1) خداوند را بر همه نعمتهایش سپاس می گویم، و هر خیری را از خداوند درخواست می کنم، و از هر شری به خدا پناه می برم، و از هر گناهی از خداوند طلب بخشش وغفران می کنم!

حضرت همه دعاها را در این چهار جمله خلاصه کردند. بنابر این، خدایی که دعای بلند را اجابت می کند، دعای کوتاه را هم اجابت می کند. خودتان را خسته نکنید. در دعای شب جمعه که دعای کوتاهی است، این چنین می خوانیم:

اللهم من تعبا و تهیا و أعدو استعد لوفادۃ إلی مخلوق ...؛(2)خدایا هر کس پیش کسی می رود، به امید لطف و احسان او و برای جایزه وعطای او می رود. امیدش این است که به او عطایی بشود....

بعد می گوییم: من هم شب جمعه که شب خیرات است، آمده ام از تو جایزه بگیرم. هیچ کاری هم نکرده ام. جایزه هم می خواهم. خیلی هم زود می خواهم.

این مطلب را خودشان به ما یاد داده اند. این ها از کرم بی انتهای خداوند حکایت می کند.