حدیث دوست: بیست گفتار معنوی صفحه 294

علی علیه السلام سر الهی

انسان شرم می کند از امیر المؤمنین علیه السلام تعریف و تمجید کند. چون وقتی یک انسان کو چک می خواهد از یک بزرگی تعریف کند، به اندازه خودش تعریف می کند. کی ما می توانیم از آنها تعریف و تمجید کنیم؟! باید از این تعریف ها استغفار کنیم. در دعای عرفه امام حسین علیه السلام می خوانیم:

من کانت محاسنه مساوی فکیف لا یکون مساویه مساوی؛(1) خداوندا، کسی که خوبی های او بدی است. پس چگونه بدیهای او بدی نباشد.

هر کس دعا و ذکر را به اندازه خودش می گوید. حالا چه کسی می تواند عظمت خداوند و اولیای خداوند را درک کند تا بتواند آنها را تعریف و تمجید کند، کی می توان دریا را در یک کوزه جا داد؟! تعریف های ما از امیر المؤمنین علیه السلام مانند یک قطره در مقابل دریاست.

ما باید با عمل از دوستان آنها باشیم و از آنها تعریف کنیم، نه با حرف خیلی از صفات ما به امام های ما نمی خورد. تعریف های ما خیلی برای آنها کوچک و بی احترامی است.

به مرحوم قاضی رحمه الله علیه گفتند: یکی از شاگردان شما علی اللهی شده است. او جواب داد مقدار کمی علی را شناخته است.

ما در حق امیر المؤمنین علیه السلام نمی توانیم غلو کنیم، چون انسان باید یک اندازه ای را بشناسد، بعد بالاتر از آن را غلو می گویند. ما درباره امیر المؤمنین علیه السلام یک سانت هم شناخت نداریم تا بگوییم اگر یک متر شد غلو شده است. چون حضرت علی علیه السلام سر مخفی الهی است. هیچ کس