حدیث دوست: بیست گفتار معنوی صفحه 313

هستیم. و منظور از کارگر و اجیر این امت، من و تو هستیم. خداوند هر کس را که در حق ما ظلم کند لعنت می کند.(1)

خیرخواهی امیرالمؤمنین علیه السلام

امیر المؤمنین علیه السلام نسبت به معاویه و ابن ملجم هم خیر خواه بودند و آنها را نصیحت می کردند. در نامه هایی که به معاویه نوشته اند، مرتب او را نصیحت می کردند. به او می فرمودند: خودت را دریاب. من می خواهم به آتش نروی. امیر المؤمنین علیه السلام از دستگیری دشمنان هیچ کم نگذاشتند. نهایت لطف و دلسوزی را نسبت به همه داشتند.

امیر المؤمنین علیه السلام به عمر فرمودند: اگر بگویی حق با من است، از تو می گذرم. ولی او در لحظات آخر زندگی خود لحاف را روی سر کشید و گفت: «النار ولا العار». یعنی من حاضر هستم داخل آتش بروم، ولی این عار و ننگ را قبول نمی کنم که بگویم حق با توست.(2)

امیر المؤمنین علیه السلام نسبت به طلحه و زبیر چقدر گذشت داشتند. و هم نسبت به عایشه که جنگ جمل را علیه امیر المؤمنین علیه السلام راه انداخت. نزدیک پنج هزار نفر از اصحاب امیر المؤمنین علیه السلام و هشت هزار نفر از خود آنها کشته شدند.

حتی از کشته شدن زبیر ناراحت شدند. با این که همین زیبر و عایشه جنگ جمل را راه انداختند. وقتی شمشیر زبیر را به امیر المؤمنین علیه السلام دادند، فرمودند: این شمشیر چقدر غبار غم و غصه را از دل پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله برداشته است.