حدیث دوست: بیست گفتار معنوی صفحه 38

عبدی خلقت الأشیاء لأجلک و خلقتک لاجلی؛(1) ای بنده من، همه عالم را به خاطر تو خلق کردم. اما تو را برای خودم آفریدم.

ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند

تا تو نانی به کف آری و به غفلت نخوری

خداوند متعال به ضعیف ترین انسانها آنقدر نعمت داده که از شکر آن عاجزند. اگر بفهمند خداوند چقدر چیز به آنها داده، یک سر سوزن شکایت نمی کنند. حتی آنچه را هم که نداده، شکر دارد. خداوند با ندادن، درهای جهنم را به روی ما بسته است.

امام سجاد علیه السلام می فرمایند: خدایا، شکر من را بر نداده هایت بیشتر از داده هایت قرار ده!(2) اصلا کسی از خداوند طلبکار نیست. بر خداوند واجب نبوده تا ما را خلق کند. روی فضل خودش ما را خلق کرده است. لذا هرچه را هم به ما داده طلب نداشتیم. باید قدرشناسی کنیم.

بر شاه خوب رویان واجب وفا نباشد

دردی است غیر مردن، آن را دوا نباشد

ای زرد روی عاشق، تو صبر کن وفا کن

پس من چگونه گویم کاین درد را دوا کن

کارها همه در دست اوست

خداوند همه خلقت را به گل روی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم و آل او خلق فرموده است. آنها را در درجه اعلای قرب خود قرار داده است. با این که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم اول عبد و بنده خداوند است، اما به او می فرماید:

لیس لک من الأمر شیء؛(3) هیچ کاری در اختیار تو نیست.

1- مشارق انوار الیقین، ص 283؛ الجواهر السنیه، ص 710.
2- الصحیفه السجادیه، ص 158، دعای 35.
3- سوره آل عمران، ص 128.