حدیث دوست: بیست گفتار معنوی صفحه 39

یعنی چیزی در دست تو نیست. همه کارها به دست من است. لذا پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله سلم می فرمایند: من هم به فضل خداوند باید بهشت بروم.(1)ما طلبکار خداوند نیستیم. اگر خداوند بخواهد وعده های خود را به هم بزند، ما نمی توانیم کاری کنیم. خداوند حکیم است. از فعل حکیم نباید سؤال کرد.

لَا یُسْأَلُ عَمَّا یَفْعَلُ وَهُمْ یُسْأَلُونَ؛(2) در آنچه خدا انجام می دهد، چون و چرا راه ندارد، ولی انسانها سؤال خواهند شد.

هیچ کس نمی تواند بر کار او خرده بگیرد. قدرت مطلق مال خداوند است. لذا نباید از خداوند طلبکار باشیم. البته رجا و امید عیب ندارد. خواهش و التماس خوب است.

خداوند به حضرت موسی علیه السلام وحی فرمود:

أنا عند ظن عبدی بی فلیظن بی ما شاء یجدنی عنده؛(3) من نزد گمان بنده ام هستم؛ هر گمانی می خواهد به من ببرد که مرا نزد گمانش می یابد.

نباید حالت طلب و توقع داشته باشیم. نباید بگوییم چرا این کار را نکردی. اول شخصیت عالم نمی تواند طلبکار باشد. می فرماید: من تو را خلق کرده ام و همه اش فضل است. خیلی باید خداوند را شکر گزار باشیم. هیچ کس از خداوند طلب ندارد. اگر چیزی به ما داد، باید شکر کنیم و قدر شناس باشیم. طلبکار نباشیم.

1- التفسیر المعین، ص 1؛ کنز العمال، ح 10407.
2- سوره انبیاء، آیه 23.
3- الفقه المنسوب الی الامام الرضاعلیه السلام ص 361؛ بحارالانوار، ج 67 ص 390.