حدیث دوست: بیست گفتار معنوی صفحه 40

قدر نعمت های الهی

خداوند به همه مخلوقات آن قدر چیز داده که از شمارش آنها عاجز هستند. بهترین زن های عالم را به فرعون بدبخت ملعون داده بود. به منافقین و کفار چقدر خیر داده است. آنها همه نعمت ها را انکار می کنند.

اگر کسی دقت کند متوجه می شود که خداوند با او چه کرده است. نعمت ولایت امیر المؤمنین علیه السلام را به ما داده است. نعمت توحید و نعمت وجود را به ما داده است.

حضرت موسی علیه السلام عرض می کند:

رب اجعلنی من أمه محمد؛(1) خدایا، مرا از امت محمد قرار بده!

می فرماید: کاش شیعه علی بن ابی طالب علیه السلام می بودم. چه نعمت بزرگی به ما رحمت فرموده اند. اگر انسان احتیاج به یک پرس غذا دارد، دویست پرس برای او آماده کرده اند. اهل دنیا جز به ازدیاد نعمت به چیزی نمی اندیشند. راه آن هم فقط شکر است. کسانی که ناشکری و کفران نعمت می کنند، هم نعمت ها را از دست می دهند و هم به عذاب الهی گرفتار خواهند شد.

وَلَئِنْ کَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِی لَشَدِیدٌ؛(2) و اگر ناسپاسی کنید، مجازاتم شدید است!

بیماری حرص و طمع

مثنوی در اشعارش می فرماید: یک گاوی بود شب تا به صبح می خورد. اما مرتب می گفت: فردا چه خواهد شد؟ نفس انسان هم مرتب می گوید: