حدیث دوست: بیست گفتار معنوی صفحه 53

قرآن می فرماید:

إِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَی الْأَرْضِ زِینَهً لَهَا لِنَبْلُوَهُمْ أَیُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ؛(1) در حقیقت ما آنچه را که بر زمین است، زیوری برای آن قرار دادیم، تا آنان را بیازماییم که کدام یک از ایشان نیکوکارترند.

می خواهیم ببینیم کدام یک از شما نسبت به دنیا بی رغبت است. ریاست و مقام، پول دنیا مردار است. هیچ کس میل نزدیک شدن به مردار را ندارد.

ما دنیا را باور کرده ایم، اما آخرت را باور نکرده ایم. لذا تا اعلام کنند یک چیز رایگان می دهند، همه هجوم می آورند. اما اگر بگویند در آخرت حور العین می دهند، چندان دنبال عملی که در آخرت پاداش آن را میدهند نیستند. همه به فکر آباد کردن دنیای خود هستند. به چیزی جز خوب خوردن و خوب خوابیدن و رفاه در زندگی فکر نمی کنند. سلامت را در سلامت جسم خود می دانند. به فکر روح و شخصیت معنوی خودشان نیستند.

شیخ محمد تقی بافقی رحمه الله علیه

مرحوم آیت الله شیخ محمد تقی بافقی رحمه الله علیه وقتی سکته کرده بود، عده ای به عیادت او رفته بودند. از نظر روحی خیلی کیفور بود. می گفت: خیلی خوشم. می گفت: بلا بر تن انسان موجب صحت دل است. هر چه این الاغ بدن ضعیف شود، روح قوی می شود.

انسان وقتی تب می کند، کفاره یک سال گناه او می شود. اگر بدن قوی باشد، بر روح غالب می شود. به ایشان می گفتند: حال شما چطور است؟ می گفت: خیلی خوشم و حمد می فرمود.