حدیث دوست: بیست گفتار معنوی صفحه 96

من بس است که تو پروردگار من باشی. معبودا، تو برایم چنانی که من دوست دارم. به من توفیق بده تا چنان بنده ای باشم که تو دوست داری! من افتخار می کنم که بنده تو هستم و تو هم پروردگار من هستی. انسان باید هر چه خوبی است به خداوند نسبت بدهد. اگر یک ذره خوبی ها را به خود نسبت بدهیم، زمین می خوریم. هر چه بدی و گناه و عیب است، باید به خود نسبت دهیم. بالاترین چیزها که مانع پیشرفت انسان است، غرور و خودمحوری است. باید از رذائل اخلاقی که موجب سقوط انسان است به خدا پناه برد. امام صادق علیه السلام فرمودند:

کان رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم یتعود فی کل یوم من ست خصال من الشک و الشرک و الحمیه و الغضب و البغی والحسد؛(1) رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم همواره در هر روز از شش چیز به خدا پناه می بردند: از شک و شرک و پایبندی به رسوم و عادات جاهلانه و خشم و ستم و حسد.

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم در معراج

بنا به فرمایش امام صادق علیه السلام پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم صد و بیست مرتبه معراج داشته اند. به یک معنا همیشه در معراج بوده اند. آن قربی که پیامبر

اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به خداوند داشتند، بالاترین معراج و قرب است. چون فیض خداوند اول مال پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم است، بعد به دیگران می رسد.

این که به ظاهر جبرائیل علیه السلام بر پیامبر نازل می شده، تشریفات است. جبرئیل خادم اهل بیت علیهما السلام است. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم همیشه در حال عروج بوده است. اما با تشریفات فقط