نجاه المؤمنین (در اصول دین و اخلاق) صفحه 156

عفو و حسن آن از حد افزون است.

قال الله تعالی: «خذ العفو و امر بالعرف و اغرض عن الجهلین»(1) ؛

(عفو را پیشه کن و به کار پسندیده فرمان ده و از نادانان و نابخردان روی بگردان).

و قال ایضا: «و لیعفوا و لیصفحوا»(2) ؛

(و باید در گذرند و چشم بپوشند).

و قال: «أن تعفوا اقرب للتقوی»(3) ؛

(گذشت شما به پرهیزکاری نزدیک تر است).

و از حضرت رسول (صلی الله علیه و آله وسلم) مروی است که فرمودند که سه چیز است که اگر از من قسم بخواهند بر آنها قسم می خورم:

یکی: آن که صدقه دادن، از مال هیچ کم نمی کند.

دویم: آن که عفو از ظلم از جهت رضای خداوند عالم، موجب عزت در روز قیامت می شود در نزد خداوند عالم.

سیم: آن که کسی که باب سئوال را بر خود مفتوح کرد، یک باب از فقر و احتیاج بر روی او گشوده می گردد(4) .

و نیز مروی است که:

العفو لایزید العبد الا عزا، فاعفوا یعزکم الله(5) ؛

عفو زیاد نمی کند مگر عزت را، پس عفو کنید تا خداوند عالم عزت شما را زیاد کند.

1- اعراف، آیه 199.
2- نور، آیه 22.
3- بقره، آیه 237.
4- معدن الجواهر، ص 32 و منیه المرید، ص 322.
5- کافی، ج 2 ص 121 لا یزید صاحبه.