نجاه المؤمنین (در اصول دین و اخلاق) صفحه 160

و بسیار می شود که به واسطه کج خلقی، ضررهای عظیم به او می رسد، و از نفع های بزرگ محروم می شود، و عاقبت هم آدمی را به عذاب اخروی می افکند.

و از این جهت است که اخبار در ذم او بسیار وارد شده:

از آن جمله روایت شده که به حضرت رسول (صلی الله علیه و آله وسلم) عرض کردند که فلان زن روزها را روزه می دارد و شب ها را به عبادت به سر می برد و لکن سوء خلق دارد و همسایگان را آزار می کند. فرمودند که: هیچ خیری در او نیست، او از اهل آتش است(1) .

و هم چنین مروی است از آن جناب که فرمودند:

سوء الخلق یفسد العمل کما یفسد الخل العسل(2) ؛

سوء خلق، عمل را فاسد می کند، هم چنان که سرکه عسل را فاسد می کند. و همچنین فرمودند که:

ان العبد یبلغ من سوء خلق به اسفل درکات جهنم(3) ؛

و ایضا فرمودند:

أبی الله لصاحب الخلق السی ء بالتوبه (لانه اذا تاب من ذنب وقع فی ذنب أعظم منه)(4) ؛

(توبه صاحب خلق بد مقبول نمی شود) زیرا که هر وقت که از معصیتی توبه می کند به معصیتی اعظم از آن مبتلا می گردد.

و ایضا فرمودند که: سوء خلق گناهی است که آمرزیده نمی شود(5) .

1- مستدرک الوسائل، ج 8، ص 423.
2- کافی، ج 3، ص 321.
3- محجه البیضاء، ج 5، ص 93.
4- کافی، ج 2، ص 321.
5- کنز العمال، ج 3، ص 5.