نجاه المؤمنین (در اصول دین و اخلاق) صفحه 241

در مدح زیارت و الفت و معاشرت بسیار است.

و در هر یک از معاشرت و عزلت، مصالح و مفاسدی است که مختلف می شوند به حسب اشخاص و مقامات؛ پس هر شخصی باید طبیب نفس خود باشد و ملاحظه نماید که انسب به حال او عزلت است یا معاشرت؟ و هر کدام که از برای او راجع شد به حسب مقتضای مقام و حال، او را اختیار نماید؛ و اگر هر دو مساوی شد مخیر است.

و هم چنان که زیارت راجح است هم چنین مصافحه و معانقه و افشای اسلام نیز راجح است.

فصل سی ام: در قطع رحم است

اشاره

و آن اذیت کردن اقربا و خویشان است، یا مراعات نکردن آنها است به چیزی که خدا به او عطا کرده، با وسعت و رفاهیت آن و احتیاج ارحام.

و آن از معاصی کبیره است، و آیات و اخبار در منع آن بسیار است.

قال الله تعالی: «و الذین ینقضون عهد الله من بعد میثقه ی و یقطعون مآ أمر الله به ی أن یوصل و یفسدون فی الأرض أولئک لهم اللعنه و لهم سوء الدار»(1) ؛

و کسانی که پیمان خدای را پس از بستن استوار آن می شکنند و آن چه را خدای فرموده است که بپیوندند - پیوند با خویشان - می برند، و در زمین تباهی می کنند، آنان راست لعنت و آنان راست بدی و سختی آن سرای).

و عن النبی صلی الله علیه و آله : أبغض الاعمال الی الله الشرک بالله ثم قطیعه الرحم ثم الامر بالمنکر و النهی عن المعروف(2) ؛