نجاه المؤمنین (در اصول دین و اخلاق) صفحه 271

(هر که در دنیا دو رو باشد، در قیامت او را دو زبان از آتش خواهد بود).

و قال أیضا: تجدون من شر عباد الله ذاالوجهین الذی یأتی هؤلاء بوجه و هؤلاء بوجه(1) ؛

(بدترین بندگان خدا در قیامت دو رو را می یابید که با گروهی رویی و با گروه دیگر روی دیگر دارد).

و قال أیضا: یجی ء یوم القیامه ذو الوجهین لسانه فی قفاه و آخر بین قدامه یلتهبان نار حتی یلتهبان خده ثم یقال له: هذا الذی کان فی الدنیا ذاوجهین و ذالسانین، یعرف بذلک یوم القیامه(2) ؛

(روز قیامت هر که دو رو باشد در حالی می آید که یک زبان از پشت سرش آویخته و یک زبان دیگر از پیش روی او و شعله می کشند تا رخسار او را بسوزانند. آن گاه ندا می رسد: این است که در دنیا دو رو و دو زبان بود، و به این وصف در قیامت شناخته می شود).

و أوحی الله تعالی الی عیسی بن مریم: لیکن لسانک فی السر و العلانیه لسانا و أحدا و کذلک قلبک، انی احذرک نفسک و کفی بی خبیرا، لایصلح لسانان فی فم واحد و لاسیفان فی غمد واحد(3) ؛

(و فرمود: خدای تبارک و تعالی به عیسی فرمود: ای عیسی! زبانت در پنهان و آشکار یکی باشد، و همین طور دلت؛ من تو را از نفس خودت بر حذر می دارم، و تو را کافی است که من بر همه چیز آگاهم. دو زبان در یک دهان شایسته نیست، و نه دو شمشیر در یک نیام، و نه دو دل در یک سینه).

1- مسند شهاب، ج 1، ص 354.
2- خصال، ص 37 و عقاب الاعمال، ص 319.
3- کافی، ج 2، 343، ح 3 و عقاب الاعمال، ص 319.