نجاه المؤمنین (در اصول دین و اخلاق) صفحه 276

الدنیا، و لا فی شده الا اتسعت علیه(1) ؛

(و فرمود: شکننده لذت ها را بسیار یاد آورید. پرسیدند: یا رسول الله. آن چیست؟ فرمود: مرگ. هیچ بنده ای نیست که حقیقتا آن را یاد کند مگر این که فراخی دنیا بر او تنگ می شود و اگر شدت و رنجی دارد و دلش از دنیا تنگ شده گشاد می گردد).

و قیل له صلی الله علیه و آله : هل یحشر مع الشهداء أحد؟ قال: نعم، من یذکر الموت فی الیوم و فی اللیله عشرین مره(2) ؛

(از آن حضرت پرسیدند: آیا کسی با شهیدان محشور خواهد شد؟ فرمود: آری کسی که شبانه روزی بیست بار از مرگ یاد کند).

و قال ایضا: أکثروا ذکر الموت فانه یمحص الذنوب و یزهد فی الدنیا(3) ؛

(مرگ را بسیار یاد کنید؛ زیرا یاد مرگ گناهان را پاک می کند و میل و رغبت به دنیا را می کاهد).

و قال ایضا: کفی بالموت و اعظا(4) ؛

(مرگ پندآموزی بسنده است).

و قال الباقر صلوات الله علیه : اذا أنت حملت جنازه فکن کأنت أنت المحمول و کأنت سألت ربک الرجوع الی الدنیا ففعل فانظر ماذا تستانف؟

ثم قال (علیه السلام): عجبا لقوم حبس اولهم عن آخر هم ثم نودی فیهم بالرحیل و هم یلعبون(5) ؛

1- مسند شهاب، ج 1، ص 391.
2- تنبیه الخواطر، ج 1، ص 268 و مستدرک الوسائل، ج 2، ص 104 (به نقل از: مجموعه شهید اول).
3- کنز العمال، ج 15، ص 543.
4- تحف العقول، ص 35 (بالموت موعظه).
5- کافی، ج 3، ص 258، ح 29 و کتاب الزهد، ص 78.