نجاه المؤمنین (در اصول دین و اخلاق) صفحه 279

مذمت و ملامت.

و آن اعم است از تقوا؛ زیرا که تقوا اجتناب از معاصی شرعیه است، و حیا اجتناب از قبایح است چنان چه ذکر شد.

و شبهه ای نیست که حیا از صفات کمالیه است، و از این جهت اخبار بسیار در مدح آن وارد شده:

کقوله (علیه السلام): الحیاء من الایمان و الایمان فی الجنه(1) ؛

(حیا از ایمان و ایمان در بهشت است).

و قوله: لا ایمان لمن لا حیاء له(2) ؛

(هر که حیا ندارد ایمان ندارد).

و چون دانستی که حیا انفعال نفس است از قبایح عقلیه یا شرعیه یا عرفیه، پس انفعال از غیر اینها حماقت است، پس انفعال از سؤال از احکام شرعیه هم چنان که در حق عوام و نسوان است حماقت است نه حیاء؛ و الله الموفق للسداد.

فصل سی و هفتم: در معصیت و اصرار بر آن است

اشاره

بدان که قبح معصیت و نافرمانی و مخالفت خداوند عالم و استحقاق عقوبت الهی به جهت آن، از جمله واضحیات و بدیهیات است، و آیات و اخبار بر منع و نهی از آن لاتعد و لاتحصی است.

قال الله تعالی: «و من یعص الله و رسوله و فان له و نار جهنم خلدین فیها أبدا»(3) ؛

(و آنان که خدای و پیامبرش را نافرمانی کنند، ایشان راست آتش دوزخ

1- کافی، ج 2، ص 106، ح 1.
2- همان، ح 5.
3- جن، آیه 23.