نجاه المؤمنین (در اصول دین و اخلاق) صفحه 284

همانا خدا حیوان جعل را با حبس باران عذاب می کند، به این سبب که همسایگانش گناه می کنند و او با این که می تواند از آن جا برود نمی رود. پس این آیه را خواند: ای صاحبان بینش، عبرت گیرید).

و عن الصادق (علیه السلام): ما من عرق یضرب و لانکبه و لا صداع و لامرض الا بذنب، و ذلک قول الله فی کتابه: و مآ أصبکم من مصیبه فبما کسبت أیدیکم و یعفوا عن کثیر(1) ؛

ثم قال: و مایعفو الله أکثر مما یواخذ به(2) ؛

(فرمود: هان که هیچ رگی نمی جهد و هیچ به سر افتادنی نیست و دردسر و مرضی پیش نیاید مگر به واسطه گناهی، و همین است که خدای عز وجل در کتاب خود می فرماید: هر مصیبتی به شما رسد برای کارهایی است که به دست خود کرده اید و از بسیاری هم گذشت می کند. سپس امام (علیه السلام) فرمود: آن چه خدا از آن می گذرد بیشتر است از آن چه مؤاخذه می کند)الی غیر ذلک من الاخبار.

و از این اخبار مستفاد می شود که معصیت پروردگار موجب هلاکت و خسران دنیوی و اخروی است و آن که لامحاله تأثیری در شخص عاصی دارد، مثل سمومات که لامحاله تأثیری دارند؛ بلکه از انبیا و مرسلین و ملایکه مقربین به واسطه ترک اولی نگذشتند.

آیا نشنیدی حکایت حضرت آدم (علیه السلام) را که به واسطه یک ترک اولی که خوردن از شجره باشد چه گونه از بهشت بیرون رفت؟ و چه گونه حلل و زیور و تاج کرامت از او کنده شد، تا آن که دویست سال بر ذنب خود گریست تا آن که خداوند عالم از او گذشت و توبه او را قبول فرمود؟

پس هرگاه معامله خداوند عالم با صفی الله چنین باشد به جهت