اخلاق نظامی و انتظامی صفحه 145

امر به معروف و نهی از منکر (3)

اصلاح عقائد

بعضی گناهان و مفاسد اخلاقی از عقائد و خیال های باطل برمی خیزد؛ بنابراین اگر شیوه ما اصلاح عقاید باشد، بهتر به نتیجه می رسیم؛ به عنوان مثال، افرادی برخلاف نهی قرآن، در زندگی خود، به طاغوت ها و ستمگران تکیه می کنند و به بازوهای ظلم تبدیل می شوند. در حقیقت، هدفشان، کسب قدرت از طریق ستمگران است. قرآن می فرماید: «تمام قدرت و قوت از آنِ خداست»؛ «انّ القوّه لله جمیعاً»(1)

اگر انسان معتقد باشد که تمام قدرت ها از او است، برای کسب قدرت، این همه ریاکاری، خودنمایی، تملّق و عیب پوشی نمی کند.

گروه دیگری که صدها و هزاران کار خلاف انجام می دهند، هدفی جز رسیدن به عزّت ندارند. آنها خیال می کنند که سرمایه، مقام و وابستگی به شرق و غرب، ازدواج با فلان فامیل، اشتغال به فلان کار و امثال آنها، عزت آفرین است؛ مثل پسر نوح که در برابر تهدید به غرق کفار، به پدر می گفت: «من به کوه پناهنده می شوم تا غرق نشوم.» غافل از آنکه، روز قهر الهی، کوه نیز نجات نمی یابد. اگر این افراد باور کنند که قرآن تمام عزت ها را از خدا دانسته است: «فَانَّ الْعِزَّهَ لِلَّهِ جَمِیعَا»(2) و زیادی و کمی عزّت افراد، تنها به دست او است و نه دیگران، این همه خود را به آب و آتش نمی زنند تا قرآن آنان را ملامت کند و بگوید: «آیا عزت را از دیگران می خواهی؟!»

آری! باور و ایمان ما به اینکه قدرت و عزت تنها از اوست، ما را از ارتکاب بسیاری از گناهان بازخواهد داشت.