- سخن ناشر 1
- حفظ آبروی مردم 3
- راهکارهای حفظ آبرو 4
- حفظ آبروی رهبر 6
- سرمایه گذاری آبرویی 6
- خاطره 7
- انسان؛ عزیزترین موجود 8
- رعایت حقوق انسان ها 10
- معنای امنیت 13
- اهمیت امنیت 13
- ماجرای حلف الفضول 15
- تلاش اولیای خدا برای حفظ امنیت مردم 19
- تأمین امنیت اقلیت های مذهبی 19
- تأمین امنیت؛ زمینه گسترش عبادت 21
- تأکید بر حمایت از مظلومان 21
- امنیت مالی و اقتصادی 22
- ماجرای سمره 22
- توجه به امنیت حیوانات 23
- همکاری مردم با دولت در حفظ امنیت 26
- حفظ امنیت و حریم خصوصی مردم 26
- ضرورت برخورد با یاغیان امنیت شکن 27
- مجازات امنیت شکنان 27
- قاطعیت در برابر هرگونه ناامنی 30
- نا أمنی اخلاقی 36
- امنیت معنوی 39
- سوره فلق 39
- دعا برای مرزداران؛ حافظان امنیت 48
- اشاره 52
- تحقیق؛ داروی دردهای اجتماعی 57
- معیار تشخیص تجسس بجا و نابجا 58
- اشاره 60
- اطلاعات و خبررسانی و جاسوسی در اسلام 64
- مجازات جاسوسی دشمن 66
- اشاره 67
- رفتار دشمن: 73
- عوامل پیروزی بر دشمن 79
- وظیفه مسلمانان در برابر دشمن 79
- اهمیت و آثار صبر 81
- راه پیداکردن صبر 83
- نکاتی پیرامون صبر 86
- سفارش به صبر 87
- آثار صبر 88
- صبر در برابر نیش و نوش و تبلیغات دشمن 92
- انواع صبر 92
- صبر در میدان جنگ 93
- صبر در راه تحصیل علم 97
- صبر در انتظار 98
- صبر بر درد و بیماری 98
- صبر و پایداری بر حق 100
- صبر در مسائل اقتصادی 100
- صبر در مقابل تجملات و مادیات (زهد) 101
- صبر بر فقر و ناداری 102
- صبر در مسائل اخلاقی 104
- شکیبایی در مقابل حسودان 105
- صبر در خانواده 106
- صبر در برابر تطمیع ها 107
- صبر در برابر تهدیدها 108
- تحریم و محاصره اقتصادی 109
- اخراج و تبعید 109
- نمونه هایی از صبر اولیای الهی 114
- اهمیت شیوه ها 117
- شیوه های امر به معروف و نهی از منکر 117
- زمینه سازی 120
- شیوه آئینه وار 121
- شیوه پر کردن ایام فراغت 121
- شیوه تلقین 122
- شیوه استفاده از هنرهای مختلف، قصّه، سرود و شعر 123
- از خوبی ها هم بگوئید 124
- شیوه تغافل 125
- توجه به ظرفیت افراد 126
- شیوه ایجاد محبّت 127
- شیوه به در بگو تا دیوار بشنود 127
- استمداد از وجدان 128
- شیوه تحریک عواطف 129
- ابتدا لطف و محبت، بعد امر و نهی 131
- شیوه وعده و وعید 133
- شیوه انتقاد موجز و مختصر 133
- شیوه انتقاد مخفیانه 133
- شیوه های آموزشی 134
- شیوه آسان سازی 137
- شیوه نهی از منکر در قالب طنز 138
- شیوه الگوسازی 138
- شیوه تدریج 139
- شیوه بیان ثواب و عقاب 139
- شیوه تکرار 141
- مماشات 142
- حکمت، موعظه، جدال نیکو 143
- اصلاح عقائد 145
- شیوه سنّت شکنی 148
- با انجام معروف، زمینه را بر منکر تنگ کنیم 149
- علنی کردنِ خوبی ها 151
- افشاگری 152
- ارشاد پنهانی 153
- حرکت جمعی 154
- نفوذ در دستگاه ظلم 154
- عرضه کار صحیح 155
- توجه به عنصر زمان 156
- همبستگی اجتماعی 159
- شیوه غیر حضوری و مکاتبه ای 161
- شیوه سکوت و اخم کردن 162
- شیوه متارکه و اعراض 163
- خود ساخته 171
- ویژگی ها ی نظامیان در نظام اسلامی 171
- ویژگی های فردی 171
- فعّال در صحنههای اجتماعی؛ عبادی و اقتصادی 172
- شجاع و بی باک 173
- مقاوم و با توکل 175
- آمادگی همه جانبه 181
- ویژگی های نظامی 181
- انضباط و برنامه ریزی 183
- انسجام و اتحاد 184
- اطاعت از دستورات فرمانده 185
- راز داری در اسرار نظامی 187
- آموزش دیده 188
- ویژگی های عقیدتی 189
- معتقد و مؤمن 189
- هدف دار 189
- توجه به جهاد فرهنگی 190
- خودکفا و مستقل 190
- تقدم عقیده بر علاقه 191
- توجه به وعده های الهی 191
- توجه به آموزههای عقیدتی 192
- اشاره 194
- توجه به جرم نه مجرم 195
- اصول مواجهه 195
- ضرورت هوشیاری در برابر مجرمان 196
- کافی نبودن جریمه های مادی 196
- رسوایی مجرم؛ سنت خداوند 196
- جرم؛ عامل نابودی فرد و جامعه 197
- ضرورت کارشناسی و جرم شناسی 197
- رضایت و مشارکت در جرم 197
- توجه به قرائن و آثار جرم 198
- اجازه دفاع به مجرم 198
- توجه به اظهارات شاکی و متهم 198
- تفهیم جرم و مجازات 199
- اهمیت اقرار مجرم 200
- نکوهش اصرار بر جرم 201
- شدت مجازات مجرم اصلی 202
- توجه به اصل برائت 202
- ممنوعیت حمایت از مجرمان 203
- بانیان و آمران جرم 203
- قصد و نیت کار مجرمانه 203
- اراده فرد؛ عامل اصلی جرم 204
- جریمه، 204
- دقت در رفتار با مجرم 205
- حسن ظن و پرهیز از بدگمانی 207
- نظم در نظام تکوین و آفرینش 208
- نظم در نظام تشریع (قرآن کریم) 210
- نظم در نماز: 212
- نظم در روزه 213
- نظم در فرماندهی 214
- انضباط اقتصادی 220
- اقسام اطلاعات 222
- تقدیر از خدمات و زحمات تلاشگران 223
- رعایت اصول حفاطتی 223
- قاطعیت و دلگرمی 224
- عادّی و طبیعی رفتار کردن در برابر دشمن 225
- سرعت در اطلاع رسانی 226
- حفظ اخبار و رعایت سلسله مراتب 226
- دقت در نقل خبر و گزارش 227
- استفاده از تمام ظرفیت ها 227
- انتقال سریع اخبار مهم و خطر آفرین 228
- مراعات حقوق دیگران 228
- استفاده از تمام توان و نیروها 229
- عمل بر مقیاس قانون و قرآن 229
- سعه صدر 230
- دوری از عجب و غرور 230
- احترام در برخوردها 231
- دوری از نزاع و کشمکش 231
- گزینش نیروهای دلسوز 232
- اهمیت اخلاص 234
- راه های کسب اخلاص 236
- توجّه به ارزش ها 236
- فکر در آفرینش 237
- توجّه به صفات خدا 237
- توجّه به سود قطعی 238
- توجّه به ناتوانی مخلوقات 239
- عبرت از دیگران 240
- توجه به سرانجام ریاکار در آخرت 241
لایَقدِرُ عَلی تَغییرِه».(1)
در قرآن نیز آمده است که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم مأمور شد که در برابر پیشنهاد کفار (مبنی بر سکوت حضرت نسبت به کفر آنان و در عوض احترام آنان به مسلمانان) با صراحت بگوید: «لَکمْ دِینُکمْ وَ لِیَ دِین»(2) و نظیر آیه: «انّی بری مما تشرکون»(3).
(در این باره آیات زیادی وجود دارد و ما به همین مقدار اکتفا می کنیم.)
گاهی اوقات، اعراض، نسبت به گناه و گناهکار است، ولی گاهی اعراض ها بر اساس گناه نیست بلکه دوستانه است؛ مانند دو نفر که هر دو در کار معروف خدمت می کنند، ولی از نظر سلیقه و شیوه، با هم اختلاف دارند؛ به نحوی که ادامه کار برای هر دو رنج آور است. در اینجا نیز جدا شدن مانعی ندارد. برای مثال، حتماً لازم نیست که زن یا شوهری خلافکار باشند تا طلاق بگیرند، بلکه گاهی به دلایل دیگر، کار به طلاق کشیده می شود و اگر طلاق صورت نگیرد، زن و شوهر تا آخر عمر، در آتش اختلاف می سوزند.
حضرت موسی و خضر - دو پیامبر معصوم- به خاطر دو افق فکری و دو شیوه و دو نوع مأموریت، کارشان به جایی رسید که از یکدیگر با جمله «هذا فراق بینی و بینک» جدا شدند.
گاهی انسان، ذوق شعر یا فقه یا تاریخ یا تحصیل یا کار ندارد و اگر مسیر خود را عوض نکند و برخلاف گرایش های درونی خود حرکت کند، علاوه بر یک رنج دائم به خاطر تحصیل در آن رشته ای که علاقه ندارد، موفق نیز نمی شود. لذا در انتخاب همسر، همسفر، شریک، شاگرد، نوع کار و منطقه مسکونی و هر کار دیگر، اصل اول برای ما باید رضای خداوند و اصل دوم، استعداد و گرایش های درونی باشد. آری! راننده اگر متوجه شد که یکی از چرخ های ماشین با سایر چرخها هماهنگ نیست، برای نجات جان مسافران، باید آن را عوض کند. این کنار گذاشتن، به معنای عیب و نقص نیست؛ بلکه به خاطر هماهنگی و سرعت بخشی به هدفی است که برای خود در نظر گرفته ایم.
1- . وسائل، ج 11، ص 503.
2- . کافرون، 6.
3- . انعام، 78.