- سخن ناشر 1
- حفظ آبروی مردم 3
- راهکارهای حفظ آبرو 4
- حفظ آبروی رهبر 6
- سرمایه گذاری آبرویی 6
- خاطره 7
- انسان؛ عزیزترین موجود 8
- رعایت حقوق انسان ها 10
- معنای امنیت 13
- اهمیت امنیت 13
- ماجرای حلف الفضول 15
- تلاش اولیای خدا برای حفظ امنیت مردم 19
- تأمین امنیت اقلیت های مذهبی 19
- تأمین امنیت؛ زمینه گسترش عبادت 21
- تأکید بر حمایت از مظلومان 21
- امنیت مالی و اقتصادی 22
- ماجرای سمره 22
- توجه به امنیت حیوانات 23
- همکاری مردم با دولت در حفظ امنیت 26
- حفظ امنیت و حریم خصوصی مردم 26
- ضرورت برخورد با یاغیان امنیت شکن 27
- مجازات امنیت شکنان 27
- قاطعیت در برابر هرگونه ناامنی 30
- نا أمنی اخلاقی 36
- امنیت معنوی 39
- سوره فلق 39
- دعا برای مرزداران؛ حافظان امنیت 48
- اشاره 52
- تحقیق؛ داروی دردهای اجتماعی 57
- معیار تشخیص تجسس بجا و نابجا 58
- اشاره 60
- اطلاعات و خبررسانی و جاسوسی در اسلام 64
- مجازات جاسوسی دشمن 66
- اشاره 67
- رفتار دشمن: 73
- عوامل پیروزی بر دشمن 79
- وظیفه مسلمانان در برابر دشمن 79
- اهمیت و آثار صبر 81
- راه پیداکردن صبر 83
- نکاتی پیرامون صبر 86
- سفارش به صبر 87
- آثار صبر 88
- صبر در برابر نیش و نوش و تبلیغات دشمن 92
- انواع صبر 92
- صبر در میدان جنگ 93
- صبر در راه تحصیل علم 97
- صبر در انتظار 98
- صبر بر درد و بیماری 98
- صبر در مسائل اقتصادی 100
- صبر و پایداری بر حق 100
- صبر در مقابل تجملات و مادیات (زهد) 101
- صبر بر فقر و ناداری 102
- صبر در مسائل اخلاقی 104
- شکیبایی در مقابل حسودان 105
- صبر در خانواده 106
- صبر در برابر تطمیع ها 107
- صبر در برابر تهدیدها 108
- اخراج و تبعید 109
- تحریم و محاصره اقتصادی 109
- نمونه هایی از صبر اولیای الهی 114
- اهمیت شیوه ها 117
- شیوه های امر به معروف و نهی از منکر 117
- زمینه سازی 120
- شیوه آئینه وار 121
- شیوه پر کردن ایام فراغت 121
- شیوه تلقین 122
- شیوه استفاده از هنرهای مختلف، قصّه، سرود و شعر 123
- از خوبی ها هم بگوئید 124
- شیوه تغافل 125
- توجه به ظرفیت افراد 126
- شیوه به در بگو تا دیوار بشنود 127
- شیوه ایجاد محبّت 127
- استمداد از وجدان 128
- شیوه تحریک عواطف 129
- ابتدا لطف و محبت، بعد امر و نهی 131
- شیوه انتقاد موجز و مختصر 133
- شیوه انتقاد مخفیانه 133
- شیوه وعده و وعید 133
- شیوه های آموزشی 134
- شیوه آسان سازی 137
- شیوه الگوسازی 138
- شیوه نهی از منکر در قالب طنز 138
- شیوه تدریج 139
- شیوه بیان ثواب و عقاب 139
- شیوه تکرار 141
- مماشات 142
- حکمت، موعظه، جدال نیکو 143
- اصلاح عقائد 145
- شیوه سنّت شکنی 148
- با انجام معروف، زمینه را بر منکر تنگ کنیم 149
- علنی کردنِ خوبی ها 151
- افشاگری 152
- ارشاد پنهانی 153
- نفوذ در دستگاه ظلم 154
- حرکت جمعی 154
- عرضه کار صحیح 155
- توجه به عنصر زمان 156
- همبستگی اجتماعی 159
- شیوه غیر حضوری و مکاتبه ای 161
- شیوه سکوت و اخم کردن 162
- شیوه متارکه و اعراض 163
- خود ساخته 171
- ویژگی ها ی نظامیان در نظام اسلامی 171
- ویژگی های فردی 171
- فعّال در صحنههای اجتماعی؛ عبادی و اقتصادی 172
- شجاع و بی باک 173
- مقاوم و با توکل 175
- آمادگی همه جانبه 181
- ویژگی های نظامی 181
- انضباط و برنامه ریزی 183
- انسجام و اتحاد 184
- اطاعت از دستورات فرمانده 185
- راز داری در اسرار نظامی 187
- آموزش دیده 188
- معتقد و مؤمن 189
- ویژگی های عقیدتی 189
- هدف دار 189
- خودکفا و مستقل 190
- توجه به جهاد فرهنگی 190
- تقدم عقیده بر علاقه 191
- توجه به وعده های الهی 191
- توجه به آموزههای عقیدتی 192
- اشاره 194
- اصول مواجهه 195
- توجه به جرم نه مجرم 195
- رسوایی مجرم؛ سنت خداوند 196
- ضرورت هوشیاری در برابر مجرمان 196
- کافی نبودن جریمه های مادی 196
- رضایت و مشارکت در جرم 197
- جرم؛ عامل نابودی فرد و جامعه 197
- ضرورت کارشناسی و جرم شناسی 197
- توجه به قرائن و آثار جرم 198
- اجازه دفاع به مجرم 198
- توجه به اظهارات شاکی و متهم 198
- تفهیم جرم و مجازات 199
- اهمیت اقرار مجرم 200
- نکوهش اصرار بر جرم 201
- شدت مجازات مجرم اصلی 202
- توجه به اصل برائت 202
- بانیان و آمران جرم 203
- ممنوعیت حمایت از مجرمان 203
- قصد و نیت کار مجرمانه 203
- اراده فرد؛ عامل اصلی جرم 204
- جریمه، 204
- دقت در رفتار با مجرم 205
- حسن ظن و پرهیز از بدگمانی 207
- نظم در نظام تکوین و آفرینش 208
- نظم در نظام تشریع (قرآن کریم) 210
- نظم در نماز: 212
- نظم در روزه 213
- نظم در فرماندهی 214
- انضباط اقتصادی 220
- اقسام اطلاعات 222
- رعایت اصول حفاطتی 223
- تقدیر از خدمات و زحمات تلاشگران 223
- قاطعیت و دلگرمی 224
- عادّی و طبیعی رفتار کردن در برابر دشمن 225
- سرعت در اطلاع رسانی 226
- حفظ اخبار و رعایت سلسله مراتب 226
- دقت در نقل خبر و گزارش 227
- استفاده از تمام ظرفیت ها 227
- مراعات حقوق دیگران 228
- انتقال سریع اخبار مهم و خطر آفرین 228
- عمل بر مقیاس قانون و قرآن 229
- استفاده از تمام توان و نیروها 229
- دوری از عجب و غرور 230
- سعه صدر 230
- دوری از نزاع و کشمکش 231
- احترام در برخوردها 231
- گزینش نیروهای دلسوز 232
- اهمیت اخلاص 234
- توجّه به ارزش ها 236
- راه های کسب اخلاص 236
- فکر در آفرینش 237
- توجّه به صفات خدا 237
- توجّه به سود قطعی 238
- توجّه به ناتوانی مخلوقات 239
- عبرت از دیگران 240
- توجه به سرانجام ریاکار در آخرت 241
ممنوعیت رفتار فراقانونی
کسانی که با مجرمان درگیرند به خصوص مأموران دستگیری و حمل و نقل مجرمان، باید بر اساس قانون با مجرمان برخورد داشته باشند و از برخوردهای احساسی و فراقانونی به شدت خودداری کنند. اگر قوه قضاییه به شما گفت که «برو فلانی را دستگیر کن»، حق نداری کسی را بترسانی. اسلام می گوید که
اگر زن و مردی زناکار بودند، حق داری (اگر جرمشان ثابت شد) شلاق شان بزنی، اما حق نداری بگویی «خاک بر سرت کنم»؛ به تو چه؟! جرم کرده، تو شلاقش بزن؛ بقیه مسایل به تو ربطی ندارد!
حسن ظن و پرهیز از بدگمانی
در روایات، تأکید بسیار زیادی شده که تا آنجا که ممکن است، نسبت به دیگران حسن ظن داشته باشید و کار و رفتارشان را حمل بر صحت کنید و راه چاره و عذر و بهانه را باز بگذارید و از سوءظن به شدت نهی شده است. پیامبر اکرم 9می فرماید: «ادرؤا الحدود عن المسلمین ما استطعتم فان وجدتم للمسلم مخرجا فخلوا سبیله فان الامام لان یخطی ء فی العفو خیر من ان یخطی ء فی العقوبه»(1)؛ «تا می توانید حدّها را از سر مسلمانان بردارید و اگر برای مسلمانی راه گریزی یافتید، راهش را باز بگذارید، چرا که اگر امام در گذشت و بخشش اشتباه کند، بهتر از آن است که در مجازات و کیفر به خطا رود.» همچنین فرمودند: «ادفعوا الحدود عن عباد الله ما وجدتم له مدفعا»(2)؛ «تا زمانی که راه گریزی هست، حدود را از بندگان الهی بردارید.» و فرمودند: «ادْرَءُوا الْحُدُودَ بِالشُّبُهَاتِ»(3)؛ «حدود را با شبهات نادیده بگیرید.»
اشتباه نشود؛ مراد این نیست که در جرم مجرمان و مجازات آنان کوتاهی شود، بلکه مراد، حسن ظن داشتن و نگاه مجرمانه نداشتن به تمام کارهای خلاف است؛ و تأکید بر اینکه به دنبال تبرئه افراد باشیم نه مچ گیری و مجرم شناختن آنان.
1- . کنز العمال، ح 12971.
2- . کنز العمال، ح 12974.
3- . من لایحضره الفقیه، ج4، ص74.