اخلاق نظامی و انتظامی صفحه 230

توجه به اهداف

در انجام کارها و مأموریت­ها، هدف را فراموش نکنیم؛ در آن حد و مرزی که خدا و رسول گفته، عمل کنیم. قرآن می فرماید: «وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّی لا تَکونَ فِتْنَهٌ»(1)؛ جنگ برای این است که فتنه نباشد، اگر دیدی که فتنه برطرف شد، دیگر جنگی لازم نیست. قرآن می گوید که با فلان مجرم برخورد کن، منتهی اگر توبه کرد و دست برداشت، دیگر برخورد لازم نیست، رهایش کن: «فَإِنْ تابُوا فَخَلُّوا سَبیلَهُمْ »(2).

دوری از عجب و غرور

گاهی با موفقیت در عملیاتی، انسان دچار عجب و غرور نابجا می شود؛ بر این اساس، قرآن می فرماید:

«إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَ الْفَتْحُ وَ رَأَیتَ النَّاسَ یدْخُلُونَ فیِ دِینِ اللَّهِ أَفْوَاجًا فَسَبِّحْ بحَِمْدِ رَبِّک و استَغفِرهُ اِنَّهُ کانَ تَوّاباً»(3):

اگر نصرت خدا آمد و پیروز شدید و مردم گروه گروه به شما ملحق شدند، برای اینکه مغرور نشوی، به تسبیح و حمد الهی روی آورده و استغفار کن؛ که او بسیار توبه پذیر است.

یعنی مراقب باش در پیروزی عجب و غرور تو را فرانگیرد و نگویی: "من به آخرین درجه رسیده­ام، یا این من بودم که...". هم باید خدا را شکر کنی و هم باید از کوتاهی­هایی که کردی، استغفار کنی.

سعه صدر

هنگام انجام وظیفه، اهانت­ها را نادیده بگیرید تا نقطه ضعفی از خود نشان ندهید. اگر در مأموریتی، به شما جسارت شد، به روی خودت نیاورده و انتقام نگیرید.

1- . بقره، 193.
2- . توبه، 5.
3- . فتح، 1 _ 3.