اخلاق نظامی و انتظامی صفحه 237

الف) گران می خرد. (به بهای بهشت)؛

ب) کارهای اندک را هم می پذیرد: «فَمَن یعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّهٍ خَیراً یرَهُ»(1)؛

ج) به فکر و نیت های خیر هم پاداش می دهد؛

د) خوبی ها را نمایان می کند و زشتی ها را می پوشاند: «یا مَنْ اظْهَر الجمیلَ و سَتَر القَبیحَ».

3. در خصوص نرخ و قیمت: قیمت انسان، بهشت و رضوان الهی است و هر که خود را به کمتر از این بفروشد، ضرر کرده است و به تعبیر قرآن، گنهکاران بر خویش ضرر زده اند: «خسروا انفسهم».

قرآن بارها از کسانی که در مسیر گمراهی اند، با تعبیر «فَما رَبِحَتْ تِجارَتُهُم» یاد کرده است؛ یعنی تجارت شان، سود نبخشیده است.

امام علی علیه السلام می فرماید: «لبِئسَ الْمَتْجَرُ انْ تَرَی الدّنیا لِنَفْسِک ثَمَناً»(2)؛ چه بد تجارتی است، اینکه «دنیا» را نرخ و قیمت خودت بدانی...!

آری، اگر انسان به قیمت خویش آگاه باشد، حاضر نیست برای غیر خدا کار کند.

فکر در آفرینش

تفکر بیشتر در جهان آفرینش، بر شناخت ما نسبت به عظمت و قدرت خدا می افزاید و در نتیجه، کارها را برای او انجام می دهیم و به اخلاص نزدیک تر می شویم.

توجّه به صفات خدا

اوصاف خدای متعال را دانستن و آنها را زمزمه کردن و در ذهن زنده نگاه داشتن، سبب توجّه به او و قطع نظر از غیر او می گردد و انسان را کم کم خدایی می کند؛ به عنوان مثال، دقّت و توجّه به اسامی و اوصاف خدا در دعای «جوشن کبیر» بسیار مفید است.