اخلاق نظامی و انتظامی صفحه 3

اهمیت آبرو

حفظ آبروی مردم

آبروی انسان همچون جان و مال او محترم و حفظ آن واجب است و هر کاری که آبروی فرد را خدشه دار کند -چه از جانب خود فرد باشد یا دیگران- ممنوع و حرام است.

متأسفانه یکی از عادت های بد، توهین کردن و دشنام دادن است. اگر شما از کسی کار بدی دیدی، حق نداری به او یا پدر و مادر و خواهر و برادر او توهین کنی. قرآن می­فرماید: «وَیلٌ لِکُلّ هُمَزهٍ لُمَزه»(1)؛

«وای بر هر عیب جوی طعنه زن.» وای بر هر کس که با چشم و زبان دیگران را تحقیر کند.

در احادیث، از کسب و کار و شغل هایی که باعث تحقیر انسان می­شود و مناسب شأن او نیست، نهی شده است. همچنین در حدیث می خوانیم: «با کسی که خرجی تو را در سفر می­دهد، مسافرت نکن؛ چون ذلیل می شوی.» لذا بهتر است در سفر دسته جمعی، هر کسی سهم خود را بدهد.

مؤمن باید آبروی خود را حفظ کند. ما حق نداریم کاری انجام دهیم که موجب توهین به ما شود؛ عبور از چراغ قرمز، علاوه بر اینکه تجاوز به حقوق مردم و قانون شکنی است، باعث می­شود کسانی به ما توهین کنند. از این جهت نیز حرام است. آری، رانندگی بد و برخورد بد - که باعث توهین به ما شود- ممنوع است.

تولیدات و خدمات ما باید حافظ عزّت و شکوه ما و نظام باشد. اگر تولید ایرانی بی کیفیت بود، آبروی ما نزد اجانب می رود. اگر مدیریت و برنامه ریزی ما ضعیف بود، آبروی ما می رود.