اخلاق نظامی و انتظامی صفحه 59

نمونه تجسس نابجا

روایت شده است که حاکمی در حال عبور از کوچه های مدینه، صدای آواز مردی را از داخل خانه ای شنید. از دیوار بالا رفت و وارد خانه شد؛ مردی را در کنار زنی دید در حالی که شراب هم در مقابلشان بود. حاکم گفت: «ای دشمن خدا! آیا گمان کرده ای که خداوند گناه تو را می­پوشاند و می توانی معصیت خدا کنی؟»

آن مرد گفت: «زود قضاوت نکن که اگر من یک گناه کردم، تو سه گناه کردی:

اول اینکه خداوند فرموده است: «لا تَجسَّسوا» وتو تجسس کردی؛

دوم اینکه خداوند فرموده است: «لا تَأتوا البیوتَ مِن ظهورِها» و تو از دیوار بالا آمدی و داخل خانه من شدی؛

سوم اینکه خداوند فرموده است: «لا تَدخلوا بُیوتاً غَیر بُیوتِکم حتّی تَستانسوا و تُسلّموا عَلی أهلها» و تو بی اجازه و بدون اطلاع و سلام وارد شدی!»

حاکم گفت: «آیا اکنون راهی برای طلب بخشش سراغ داری؟»

مرد گفت: «آری، اگر مرا عفو کنی، هرگز تکرار نمی کنم.»(1)