نگهبانان قدرت صفحه 103

بالاست که کردها می توانند هرگونه تقاضا برای خروج نیروهای خارجی، هرگونه تلاش برای توقف دستورات اقتصادی برمر، و هر بخش از قانون اساسی جدید را بلوکه کنند. (1)

رالف نادر (2) اشاره کرد که پاول برمر قوانینی را به اجرا درآورده است که امکان «مالکیت و سلطۀ گستردۀ خارجی بر کسب وکارهای عراق» را فراهم می سازند، از جمله: نرخ پایین مالیات بنگاه ها، مصونیت در برابر دادخواست های حقوقی و اجازه ندادن به کارگران برای تشکیل اتحادیه های کارگری. (3) فیلیس بنیس (4) از «مؤسسۀ مطالعات سیاست» (5) گفت:

انتخابات را نمی توان مشروع دانست وقتی که: انتخابات تحت اشغال خارجی انجام می شود؛ کشور اسماً و انتخابات رسماً توسط دولت دست نشاندۀ قوای خارجی اداره می شود، و انتخابات تحت کنترل غایی قوای اشغال گر است؛ جنگ آن قدر خروش گسترده ای دارد که از مشارکت بخش عمدۀ جامعه جلوگیری می کند؛ و انتخابات به نحوی طراحی شده است که مجلس جدیدی با مسؤولیت تهیۀ پیش نویس قانون اساسی و انتخاب دولت تشکیل دهد که همچنان تحت شرایط اشغال نظامی عمل خواهد کرد. (6)

وقتی عامّه توجه خود را از دست داد و هیاهوی پروپاگاندا فروکش کرد، نیویورک تایمز هم اشاره ای به واقعیت کرد: «انتخابات ژانویه، هرچند قهرمان وار بود، اما کافی نیست تا عراق را به یک دموکراسی کارآ تبدیل کند یا حتی آیندۀ آن به عنوان یک کشور متحد را تضمین نماید.» (7)

1- «برند ایالات متحده در خظر است، پس از بیگ مک [همبرگرهای مک دونالد] درس بگیرید»، گاردین، 14 مارس 2005.
2- Ralph Nader
3- «آیا پایان جنگ-اشغال عراق نزدیک است؟»، 30 مارس 2005: www.zmag.org
4- Phyllis Bennis
5- Institute for Policy Studies
6- «انتخابات عراق»، مؤسسۀ مطالعات سیاست، 20 دسامبر 2004: www.tni.org/archives/bennis/points27.htm
7- سرمقاله، «انتخاب نخست وزیر عراق»، نیویورک تایمز، 23 فوریۀ 2005.