نگهبانان قدرت صفحه 105

خانمان برانداز است، باید کمربندهایمان را محکم تر ببندیم. باید اکنون بگوییم که می خواهیم پیاده نظام بفرستیم. (1)

دبیران ایندیپندنت پرسیدند که آیا انتخابات زیمبابوه را می توان آزاد و منصفانه تلقی کرد: «پاسخ قطعاً نه است.» (2) و در مورد انتخابات عراق:

اگر مشخص شود که 50، 60 یا بیشتر از 70 درصد تمام عراقی های ثبت نام کرده رأی داده اند، تعداد کافی خطر کردند تا به حوزه های رأی گیری بروند تا اولین تلاش برای یک انتخابات آزاد در نیم قرن گذشته را به یک تمرین بااعتبار در دموکراسی تبدیل کنند. (3)

پس ایرادی [در عراق] وجود نداشت که انتخابات، رسانه ها و کل آن کشور توسط ارتش یک ابرقدرت [اشغالگر] اداره می شد که به صورت غیرقانونی به آن کشور حمله کرده بود. اما چرا وقتی مهاجمان «آدم خوب های قصه» هستند این کار ایرادی ندارد؟

دیلی تلگراف دربارۀ زیمبابوه نوشت:

کل وزن انتخابات به سود آقای موگابه است. هواداران او تمام سطوح فرآیند انتخابات را هدایت می کنند و اسامی حداقل یک میلیون نفر متوفی در فهرست رأی دهندگان گنجانده شده است. این یک راه گریز برای رژیم است تا آشکارا در آراء دست کاری کند. (4)

در سرمقاله ای با عنوان «مأموریت به انجام رسید»، سرمقاله نویسان صرفاً گزارش دادند که عراقی ها در حال آماده شدن برای «اولین انتخابات دموکراتیک شان» هستند. (5)

1- «آیا به جنگ شانس [وقوع و پیروزی] می دهیم؟»، ابزرور، 18 آوریل 1999.
2- سرمقاله، «زیمبابوه به دست آقای موگابه داغان شد؛ و این انتخابات می تواند اوضاع را وخیم تر کند»، ایندیپندنت، 31 مارس 2005.
3- سرمقاله، «انتخابات الهام بخش امید برای دموکراسی است، اما نمی تواند مایۀ برائت جنگ گمراهانه شود»، ایندیپندنت، 31 ژانویۀ 2005.
4- دیوید بلر، «موگابه می گوید انتخابات این کشور آزادترین و منصفانه ترین انتخابات دنیاست»، دیلی تلگراف، 1 آوریل 2005.
5- سرمقاله، «مأموریت انجام شد»، دیلی تلگراف، 6 دسامبر 2004.