- فصل 1: رسانه های جمعی: بی طرف، صادق، جامعه ستیز 6
- بی خیال، لاف نزن! - «مطبوعات آزادِ بنگاهی» 6
- اشاره 6
- منسوخ شدن «مسؤولیت اجتماعی» 8
- دربارۀ برادر بزرگ و آنتی بیب: مدل پروپاگاندا 11
- ظهور و ترقی راحت روزنامه نگاری حرفه ای 18
- یادداشتی دربارۀ ساختار این کتاب 22
- دروغ بزرگ و بد بلر: دفاع اخلاقی از جنگ 23
- فصل 2: عراق: تحریم های کشتار جمعی 23
- اشاره 23
- پایانِ مؤثر: قتل عام آمریکا-انگلستان در عراق 25
- همدستی رسانه ها در جنایت: جبهۀ مشترک پیلجر و حزب بعث 31
- دفن و پنهان سازی اثرات تحریم ها 33
- راجر التون (دبیر آبزرور) و کهنه سرباز 83 ساله 39
- سه ایمیل قابل توجه از طرف نیک کوهن 44
- برای من راهی برای انجام این کار بیابید 48
- اشاره 48
- فصل 3: خلع سلاح عراق: دفن بازرسی های تسلیحاتی 98-1991 48
- «اساساً خلع سلاح شده» تا سال 1998 49
- یکی به میخ و یکی به نعل: هنر وارونه سازی واقعیت 55
- بدون پاسخ خاص: دریچۀ رسانه و جورج انتویستل (دبیر بخش Newsnight شبکۀ بی بی سی) 61
- تهدید جدی و جاری؟ لجن های کشتار جمعی 65
- پیامِ آمریکا 70
- اشاره 70
- فصل 4: عراق: تیراندازی برای جنگ و دفن مردگان 70
- وضعیت اجرای عملیات 73
- یک مرد بزرگ تر و یک نخست وزیر قوی تر: سقوط بغداد 76
- بهتر از صدام: آمریکا-انگلستان «قطعاً مسؤول» هستند 79
- گلولۀ عمل نکردۀ لازم: گزارش لنست 84
- داده های ما بالا پایین شدند 86
- اسکلت خانه: سؤالی ساده از سوی چند آماتور 92
- درود بر عراق دموکراتیک: یک کمدی تراژیک 96
- دموکراسی متولدشده و سقط شده: افسانۀ دو انتخابات 100
- «او دموکراسی می خواهد»: دریچۀ رسانه و پیتر بارون (دبیر برنامۀ Newsnight شبکۀ بی بی سی) 107
- فصل 5: افغانستان: بگذارید علف بخورند 111
- نرمال سازی امر باورناپذیر 111
- در شهر کورها، شیر یک چشم خبر به حساب می آید 116
- قتل به عنوان اولین اقدام 120
- بهتر است بمبارانش کنید 123
- خارج از دید: دریچۀ رسانه و ریچارد سمبروک (مدیر اخبار بی بی سی) 130
- عراق و کوزوو: ماجراهای متناظر اما ممنوعه 135
- فصل 6: کوزوو: بمب های واقعی، قتل عام تخیلی 135
- برق بلگراد می رود: رسانه ها صف می کشند 137
- مداخلۀ محض: «نسل کشی» کوزوو 139
- زیر سؤال بردن [ماجرای] راچاک 144
- زیان آور و ضدروزنامه نگاری: دریچۀ رسانه و اندرو مار (دبیر بی بی سی) 149
- صلیبیون اخلاقیِ بی دندان 155
- فصل 7: تیمور شرقی: محدودیت های عملی بشردوستی صلیبی 155
- هیچ کس اهمیتی نمی دهد: «تهنیت» غرب 158
- قلمرو فقرزده: محاسبات سیاست عمل گرایانه 162
- اشاره 165
- فصل 8: هاییتی: منطق پنهان استثمار 165
- فتح بهشت: منطق استثمار 166
- شگفتی بزرگ هاییتی: آریستید 170
- سکوت رسانه ای دربارۀ «بازی دوگانۀ» واشنگتن 175
- سرنگونی آریستید: انتخابات جنجالی 177
- اشاره 187
- آیا آقای پائول ولفوویتز واقعی با احترام خواهد ایستاد؟ 187
- فصل 9: جوهر بت پرستی: ریگان، «محافظه کار شاد»، و کلینتون چابی بابا 187
- ریگان: یک ریاست جمهوری فوق العاده موفق 190
- کشتن کافی نیست 196
- نیکاراگوئه: تهدید یک الگوی خوب 201
- میراث ریگان در آمریکای مرکزی 205
- کلینتون: طنزهای تلخ 209
- ساده سازی دیمبلبی 214
- فصل 10: تغییرات اقلیمی: نهایت خیانت رسانه ای 217
- سیارۀ سکونت ناپذیر؟ 217
- اشاره 217
- هزینۀ بالای دفع الوقت 219
- فاجعۀ اقلیمی جهانی: نباید غرولند کرد! 221
- شستن همۀ ظرف های کثیف در ظرفشویی: شستشوی سبز در رسانه های لیبرال 223
- «من هم نه!»: سوخت فسیلی، پیش برندۀ گاردین 227
- «انجمن سیارۀ مرده»: راز صندوق پستی گاردین 234
- نمایش دبیر صفحۀ خوانندگان گاردین به عنوان شاه ماهی لیبرال 238
- مشکل ما چیست؟ 239
- فصل 11: رسانه های منضبط: هم رنگی حرفه ای با قدرت 241
- چگونه بچه ها را با تیر می زند؟ 241
- پدیدۀ «فوران» 244
- تربیت بزدلان 249
- اصلاً؛ این سیستم جواب می دهد! 254
- ایجاد تغییر: چرا ما می توانیم بر رسانه ها اثر بگذاریم؟ 258
- فصل 12: به سوی رسانه های غم خوار 263
- غرب بهترین است: چگونه غم خواری رسانه ها، به «بیرون» پرتو می افکند؟ 263
- اشاره 263
- «خوب، شما چه می کردید؟» - ضربۀ ماهرانۀ دبیر گاردین 266
- نت نشین ها در راهند! 269
- به سوی رسانه های جمعی غم خوار 273
- صادق، غم خوار، غیربنگاهی 277
- رسانه فقط یک مسئلۀ در کنار سایر مسائل نیست 280
- فیلترهای واقعیت 283
- فصل 13: نارضایتی کامل بشری 283
- زندگی، آزادی و شادی: نسخه های بنگاهی 289
- منفعت شخصی روشن فکرانه: ویژگی های عجیب مهربانی 291
- به سوی نارضایتی کامل بشری 298
- فهرست منابع و مآخذ 301
- کتاب ها 301
- سرمقاله ها 305
- مقالات سازمان ها 306
- مقالات روزنامه ها 308
اما مطمئناً این روزها نشانه هایی از این می بینیم که طرح بوش می تواند واقعاً جواب بدهد. او همین را گفته است. (1)
ما دوباره نوشتیم:
ممنون و متشکر از نوشته تان. نکته ای که محل چالش من است این ادعاست که طرح بوش [واقعاً] برای دموکراسی در عراق است، یعنی همانچه اوربن ادعا می کند. قبول دارم اینکه بگوییم اوضاع از منظر بوش می تواند خوب یا بد پیش برود، متوازن است. اما مطمئناً برای توازن باید این ایده که «دموکراسی هدفِ [بوش] است» را هم به چالش کشید. مطمئناً این ادعا یک واقعیت پذیرفته شده نیست، بلکه یک ادعای بسیار مهم و اساساً محل منازعه است. اینکه گزارش گر دائمی برنامۀ Newsnight فرض کند دموکراسی همان برون دادِ مطلوب بوش است، متوازن نیست. اگر اوربن فرض می کرد که دموکراسی همان هدف آمریکا در عراق نیست، هنگامه ای به پا می شود. (2)
بارون یک روز بعد پاسخ داد:
دیوید، دربارۀ نکتۀ مد نظر شما (اینکه آیا هدف بوش واقعاً دموکراسی است) می گویم: هرچند لاجرم بحث پیرامون این [مطلب] وجود دارد که ایالات متحده چه نوع دموکراسی را در خاورمیانه به پیش می برد و ترویج می کند، اما شکی نیست که رییس جمهور بوش ایجاد آنچه را وی دموکراسی تلقی می کند، یک هدف سیاست خارجی [ایالات متحده] می داند. این مسئله از کردار او، در حرکت سریع به سمت انتخابات در کشورهایی که رژیم های سابق شان را سرنگون کرده است (افغانستان و عراق)، و از گفتار او روشن است. او از فشار دیپلماتیک برای اصرار بر انتخابات در قلمروهای اشغالی فلسطینیان استفاده کرده است. متحدان سنتی ایالات متحده مانند مصر و عربستان سعودی نیز تجربه های دموکراتیک خود را آغاز کرده اند، که این مسئله تا حدی در واکنش به گفته های متعدد رییس جمهور است که آنها نمی توانند مثل سابق رفتار کنند چرا که
1- ایمیل به دریچۀ رسانه، 12 آوریل 2005.
2- ادواردز به بارون، 13 آوریل 2005.