نگهبانان قدرت صفحه 110

دانش پژوهان جدی (و تصادفاً سرمقالۀ فایننشال تایمز پس از انتخابات عراق)، تقریباً سایر موارد همگی در یک دامنۀ مشخص بوده اند: یعنی از شگفتی هیجان انگیز دربارۀ نجابت رییس جمهور [بوش] تا انتقادهایی که البته باور داشتند مأموریت او به واقع نجیبانه و سخاوت مندانه است اما شاید اجرای آن خارج از عهدۀ ما باشد، شاید هم ذی نفعان ما [یعنی این کشورها] خیلی عقب مانده اند و.... من برخی از این موارد را در بخش «کلام آخر» در کتاب «هژمونی یا بقاء» (1) مرور کرده ام و در گفته ها و مقاله های اخیرم هم آنها را به روز کرده ام.

البته تا این لحظه، شواهد علیه این ادعاها، بسیار زیادند. اما [چون خلاف نظر رهبران جامعه ما هستند] بی ربط به حساب می آیند. رهبر عزیز این حرف را زده است. والسلام، ختم کلام.

اصل [به کاررفته] بسیار روشن است: ما باید تا حد توان مان ادای کرۀ شمالی را دربیاوریم. [اشاره به تقلید کورکورانه از همان چیزی که رهبران می گویند] این همان هنجار غالب در فرهنگ روشن فکرانه [امروز در رسانه های] است.

نامهربانی با پیتر بارون در این باره، منصفانه نیست. او فقط خودش را با این هنجار وفق داده است. و بی شک آن هنجار را درونی کرده است. (2)