- فصل 1: رسانه های جمعی: بی طرف، صادق، جامعه ستیز 6
- بی خیال، لاف نزن! - «مطبوعات آزادِ بنگاهی» 6
- اشاره 6
- منسوخ شدن «مسؤولیت اجتماعی» 8
- دربارۀ برادر بزرگ و آنتی بیب: مدل پروپاگاندا 11
- ظهور و ترقی راحت روزنامه نگاری حرفه ای 18
- یادداشتی دربارۀ ساختار این کتاب 22
- اشاره 23
- دروغ بزرگ و بد بلر: دفاع اخلاقی از جنگ 23
- فصل 2: عراق: تحریم های کشتار جمعی 23
- پایانِ مؤثر: قتل عام آمریکا-انگلستان در عراق 25
- همدستی رسانه ها در جنایت: جبهۀ مشترک پیلجر و حزب بعث 31
- دفن و پنهان سازی اثرات تحریم ها 33
- راجر التون (دبیر آبزرور) و کهنه سرباز 83 ساله 39
- سه ایمیل قابل توجه از طرف نیک کوهن 44
- فصل 3: خلع سلاح عراق: دفن بازرسی های تسلیحاتی 98-1991 48
- برای من راهی برای انجام این کار بیابید 48
- اشاره 48
- «اساساً خلع سلاح شده» تا سال 1998 49
- یکی به میخ و یکی به نعل: هنر وارونه سازی واقعیت 55
- بدون پاسخ خاص: دریچۀ رسانه و جورج انتویستل (دبیر بخش Newsnight شبکۀ بی بی سی) 61
- تهدید جدی و جاری؟ لجن های کشتار جمعی 65
- پیامِ آمریکا 70
- اشاره 70
- فصل 4: عراق: تیراندازی برای جنگ و دفن مردگان 70
- وضعیت اجرای عملیات 73
- یک مرد بزرگ تر و یک نخست وزیر قوی تر: سقوط بغداد 76
- بهتر از صدام: آمریکا-انگلستان «قطعاً مسؤول» هستند 79
- گلولۀ عمل نکردۀ لازم: گزارش لنست 84
- داده های ما بالا پایین شدند 86
- اسکلت خانه: سؤالی ساده از سوی چند آماتور 92
- درود بر عراق دموکراتیک: یک کمدی تراژیک 96
- دموکراسی متولدشده و سقط شده: افسانۀ دو انتخابات 100
- «او دموکراسی می خواهد»: دریچۀ رسانه و پیتر بارون (دبیر برنامۀ Newsnight شبکۀ بی بی سی) 107
- فصل 5: افغانستان: بگذارید علف بخورند 111
- نرمال سازی امر باورناپذیر 111
- در شهر کورها، شیر یک چشم خبر به حساب می آید 116
- قتل به عنوان اولین اقدام 120
- بهتر است بمبارانش کنید 123
- خارج از دید: دریچۀ رسانه و ریچارد سمبروک (مدیر اخبار بی بی سی) 130
- فصل 6: کوزوو: بمب های واقعی، قتل عام تخیلی 135
- عراق و کوزوو: ماجراهای متناظر اما ممنوعه 135
- برق بلگراد می رود: رسانه ها صف می کشند 137
- مداخلۀ محض: «نسل کشی» کوزوو 139
- زیر سؤال بردن [ماجرای] راچاک 144
- زیان آور و ضدروزنامه نگاری: دریچۀ رسانه و اندرو مار (دبیر بی بی سی) 149
- فصل 7: تیمور شرقی: محدودیت های عملی بشردوستی صلیبی 155
- صلیبیون اخلاقیِ بی دندان 155
- هیچ کس اهمیتی نمی دهد: «تهنیت» غرب 158
- قلمرو فقرزده: محاسبات سیاست عمل گرایانه 162
- اشاره 165
- فصل 8: هاییتی: منطق پنهان استثمار 165
- فتح بهشت: منطق استثمار 166
- شگفتی بزرگ هاییتی: آریستید 170
- سکوت رسانه ای دربارۀ «بازی دوگانۀ» واشنگتن 175
- سرنگونی آریستید: انتخابات جنجالی 177
- اشاره 187
- آیا آقای پائول ولفوویتز واقعی با احترام خواهد ایستاد؟ 187
- فصل 9: جوهر بت پرستی: ریگان، «محافظه کار شاد»، و کلینتون چابی بابا 187
- ریگان: یک ریاست جمهوری فوق العاده موفق 190
- کشتن کافی نیست 196
- نیکاراگوئه: تهدید یک الگوی خوب 201
- میراث ریگان در آمریکای مرکزی 205
- کلینتون: طنزهای تلخ 209
- ساده سازی دیمبلبی 214
- سیارۀ سکونت ناپذیر؟ 217
- اشاره 217
- فصل 10: تغییرات اقلیمی: نهایت خیانت رسانه ای 217
- هزینۀ بالای دفع الوقت 219
- فاجعۀ اقلیمی جهانی: نباید غرولند کرد! 221
- شستن همۀ ظرف های کثیف در ظرفشویی: شستشوی سبز در رسانه های لیبرال 223
- «من هم نه!»: سوخت فسیلی، پیش برندۀ گاردین 227
- «انجمن سیارۀ مرده»: راز صندوق پستی گاردین 234
- نمایش دبیر صفحۀ خوانندگان گاردین به عنوان شاه ماهی لیبرال 238
- مشکل ما چیست؟ 239
- فصل 11: رسانه های منضبط: هم رنگی حرفه ای با قدرت 241
- چگونه بچه ها را با تیر می زند؟ 241
- پدیدۀ «فوران» 244
- تربیت بزدلان 249
- اصلاً؛ این سیستم جواب می دهد! 254
- ایجاد تغییر: چرا ما می توانیم بر رسانه ها اثر بگذاریم؟ 258
- فصل 12: به سوی رسانه های غم خوار 263
- غرب بهترین است: چگونه غم خواری رسانه ها، به «بیرون» پرتو می افکند؟ 263
- اشاره 263
- «خوب، شما چه می کردید؟» - ضربۀ ماهرانۀ دبیر گاردین 266
- نت نشین ها در راهند! 269
- به سوی رسانه های جمعی غم خوار 273
- صادق، غم خوار، غیربنگاهی 277
- رسانه فقط یک مسئلۀ در کنار سایر مسائل نیست 280
- فصل 13: نارضایتی کامل بشری 283
- فیلترهای واقعیت 283
- زندگی، آزادی و شادی: نسخه های بنگاهی 289
- منفعت شخصی روشن فکرانه: ویژگی های عجیب مهربانی 291
- به سوی نارضایتی کامل بشری 298
- فهرست منابع و مآخذ 301
- کتاب ها 301
- سرمقاله ها 305
- مقالات سازمان ها 306
- مقالات روزنامه ها 308
ائتلاف خارجی اَبَرقدرتمند را تصور کنید که بگویند مردم بریتانیا، هرچند از علف برای امرار معاش استفاده می کنند، اما با بمب های ائتلاف از شرّ ترس، عدم اطمینان و آشوب رهایی یافته اند.
[رسانه ها به ] واقعیت این اجازه را ندادند تا در پیام های کلیدی پروپاگاندا که باید مردم جذب کنند، مداخله کند؛ یعنی این پیام ها: (1) اقدام نظامی غرب، افغانستان را از ترس، عدم اطمینان و آشوب نجات داد، اما افغان های نمک نشناس اکنون کار خوب ما را دستِ کم می گیرند؛ و (2) ایالات متحده و انگلستان ملایم عمل کردند، و حملۀ نظامی «بشردوستانه» سودمند است.
در واقع، در پس فجایع 11 سپتامبر 2001، دو گزینۀ ممکن فوراً به نظر می رسید: رهبران غربی به دنبال شناسایی و حل شکایت های واقعی و متصورّی بروند که در پس آن حمله ها قرار دارند؛ یا از آن تراژدی برای تقویت یا بسط سیاست ها و روش های موجود بهره برداری کنند.
اما رسانه ها از بررسی انگیزه های واقعیِ حمله به نیویورک و پنتاگون، امتناعی تمام عیار داشتند. با نزدیک شدن اولین سالگرد آن فاجعه، تام کارور (1) از بی بی سی گفت که «ضدآمریکایی بودن» عملاً [ناشی از] «مسئلۀ وجهۀ آمریکا» است. کارور، با تأمل پیرامون ریشه های این انزجار، «حسادت» و «عشق یک طرفه» را علت های احتمالی آن دانست؛ وی به گونه ای رمزآلود گفت: «مردم از آمریکا متنفرند چرا که به اندازۀ کافی به ایشان توجه نمی کند.» (2) در برنامۀ Newsnight شبکۀ بی بی سی، پیتر مارشال (3) گفت بسیاری از کسانی که از آمریکا متنفرند «به نقش ایالات متحده در جهان حسادت می ورزند.» (4) تام کارور جملات نغز دیگری در همان برنامه گفت و افزود که آمریکایی ها «سعی دارند به مردم و ملت ها خوش نظر باشند، حتی آنقدر ایشان را ساده لوح جلوه می دهد.» و با این حال، جان میلر (روزنامه نگار شبکۀ ای بی سی (5)) در 19 سپتامبر 2001 در برنامۀ دیوید لترمن (6) حضور یافت و گفت که بن لادن سه شکایت اصلی خود را در چند سال پیش تر در مصاحبه ای اعلام کرده بود. این شکایت ها
1- Tom Carver
2- برنامۀ Newsnight، شبکۀ BBC2، 5 سپتامبر 2002.
3- Peter Marshall
4- برنامۀ Newsnight، شبکۀ BBC2، 11 فوریۀ 2003.
5- ABC
6- David Letterman