نگهبانان قدرت صفحه 123

عبارت بودند از: «حضور نظامی ایالات متحده در عربستان سعودی؛ حمایت ایالات متحده از اسرائیل؛ و سیاست ایالات متحده در قبال عراق.»

جرمی پکسمن، در مصاحبه ای با آرتور میلر (1) (نمایش نامه نویس)، واکنش مقتضی به حملات القاعده را این گونه بیان کرد:

شما در شهر نیویورک زندگی می کنید. باید به خوبی به خاطر داشته باشید که در 11 سپتامبر چه اتفاقی افتاد. در دنیایی که هم اکنون ساکن آن هستیم، آیا حملۀ پیش گیرانه تنها گزینۀ دفاعی ممکن برای کشورهایی مانند ایالات متحده نیست؟ (2)

نوام چامسکی این ایده را مطرح می کند که شاید این نوع حملۀ پیش گیرانه می توانست بهترین یا تنها «گزینۀ دفاعی» موجود برای حل و فصل مثلاً مناقشۀ ایرلند شمالی نیز باشد:

یک گزینه می توانست اعزام نیروی هوایی برای بمباران منابع تأمین مالی آنها، جاهایی مانند بوستون باشد، یا فرستادن کماندوها برای دست گیری افراد متهم به همکاری در این تأمین مالی و کشتن ایشان یا فرستادن آنها به لندن برای محاکمه. (3)

به نظر چامسکی، یک گزینۀ معقول دیگر، «توجه واقع بینانه به دغدغه ها و شکایت های پشت پرده و سعی در بهبود آنها، و در عین حال تبعیت از قانون برای مجازات مجرمان، است» (همان).

بهتر است بمبارانش کنید

در 7 ژانویۀ 2003، دریچۀ رسانه یک هشدار رسانه ای با عنوان «عصر تاریک اخلاقی؟ میلیون ها عراقی در حال رنج: یک علامت گذرا در اقتصاد جهانی؟» منتشر کرد. این هشدار در واکنش به مقالۀ همیش مک رای (4) (خبرنگار اقتصادی) در ایندیپندنت بود. در 2 ژانویۀ 2003 به او نوشتیم:

1- Arthur Miller
2- برنامۀ Newsnight، شبکۀ BBC2، 18 فوریۀ 2003.
3- چامسکی، کتاب «9-11»، انتشارات Seven Stories Press، 2001، صص. 3-62.
4- Hamish McRae