نگهبانان قدرت صفحه 139

شبکه های برق رسانی، آب رسانی، پل ها، جاده ها و [همچنین همه] کارخانه های مرتبط با جنگ باید هدف گرفته شوند. (1)

مداخلۀ محض: «نسل کشی» کوزوو

خوب، قتل عام صرب ها در کوزوو، در مقایسه با مثلاً تهدید سلاح های کشتار جمعی عراق، چقدر واقعی بود؟ و آیا این تجاوز ادعایی به حقوق بشر، توجیهی [قابل قبول] برای 78 روز بمباران ناتو بود که 500 شهروند یوگسلاوی را کشت و 100 میلیارد دلار خسارت وارد کرد؟ بمب های ناتو 33 بیمارستان، 344 مدرسه، 144 کارخانۀ بزرگ صنعتی، و تعداد زیادی هتل، کتابخانه، املاک، تئاتر، موزه، مزرعه (مزرعه هایی که سوختند)، یک مسجد در جاکویچا (2)،یک قصر در نیس (3)، یک کلیسا در پروکوپلج (4)، قطارها، تراکتورها، نیروگاه های برق و ... را نابود کردند. بنا به گفتۀ مقامات یوگسلاوی، 60 درصد نقاط بمباران شده توسط ناتو، اهداف غیرنظامی بودند.

سازمان عفو بین الملل مدعی بود که در طول بمباران ها: «نیروهای ناتو... تخلفات جدی از قوانین جنگ داشته اند که در برخی موارد به قتل غیرقانونی شهروندان منجر شده است.» (5) عفو بین الملل به طور خاص بر بمباران ساختمان مرکزی رادیو و تلویزیون دولتی صربستان در 23 آوریل تمرکز کرد که به کشته شدن 16 شهروند غیرنظامی منجر شد، و آن را «یک حملۀ عمدی علیه یک هدف غیرنظامی» نامید که لذا «جنایت جنگی» محسوب می شود. همچنین این گزارش اشاره کرد که ضرورت پرواز هواپیماهای ناتو در بالاتر از ارتفاع 15 هزار پایی برای حفاظت کامل از هواپیماها و خلبانان، «تبعیت از قوانین بشردوستانۀ بین المللی را [در هنگام بمباران] عملاً غیرممکن می سازد.» (6)

1- «موسیقی را متوقف کنید»، نیویورک تایمز، 23 آوریل 1999.
2- Djakovica
3- Nis
4- Prokuplje
5- بیانیۀ مطبوعاتی عفو بین الملل، «تخلفات ناتو از قوانین جنگ در طول عملیات نیروهای متحد باید بررسی شود»، 7 ژوئن 2000.
6- همان.