نگهبانان قدرت صفحه 166

استفاده می کند. اکثر شهروندان این کشور مایلند که در قبال دستمزدی ناچیز، کار کنند. «شبکۀ عدالت اقتصادی آمریکا» (1) گزارش داده است که:

هرچند بنگاه ها مشوق های گسترده ای برای تأسیس کارخانه در هاییتی دریافت می کنند... حداقل عایدات نصیب اقتصاد هاییتی می شود و استانداردهای کار و زندگی مردم هاییتی که دستمزدشان عموماً کمتر از 30 سنت در ساعت است مرتباً کاهش می یابد... چندین دهه دست کاری بانک جهانی، صندوق بین المللی پول و دولت آمریکا در سرمایه گذاری ها و سیاست های عمومی این کشور تعمداً محیطی فراهم آورده است که از استثمار کارگران به عنوان مشوقی برای سرمایه گذاری در هاییتی تجلیل می شود. (2)

به بیان دیگر، ایالات متحده تماشاچی بی طرف رویدادهای هاییتی نیست.

فتح بهشت: منطق استثمار

در اکتبر 1492 که کریستوبال کلن (3) (کریستف کلمب) اولین بار به هیسپانیولا (4) (هاییتی و جمهوری دومینیک امروزی) قدم گذاشت، آنجا را بهشت روی زمین دید. وی دربارۀ مردم تانیو که در آنجا ساکن بودند گفت:

ایشان بهترین مردم دنیا و البته مهربان ترین هستند... همۀ آنها رفتاری دوستانه نشان می دهند و خوشایند سخن می گویند... همسایگان خود را مانند خودشان دوست دارند، و شیرین ترین بیان دنیا را دارند، مهربان اند و همیشه می خندند. (5)

1- US Network for Economic Justice
2- «50 سال بس است: رفاه بنگاه ها در هاییتی»: www.50years.org
3- Cristóbal Colón
4- Hispaniola
5- نقل قول در: کرک پاتریک سیل، «فتح بهشت»، انتشارات Papermac، 1992، صفحات 100-99.