نگهبانان قدرت صفحه 176

هرچند ایالات متحده در دهۀ گذشته 900 میلیون دلار به هاییتی کمک کرده است، اما آن کمک ها تداوم و دورنِمای [مشخص] نداشته اند. (1)

اما در واقع، «تداوم و دورنِمای» کاملی در استثمار مردم هاییتی برای سود غربی ها وجود داشته است. گاردین، با چشم پوشی از کوه شواهد، گزارش داد: «ایالات متحده در یک دوران متحد وفادارِ» آریستید بوده است. (2)

در دیلی میل، راس بنسون (3) دربارۀ قایق های حامل مردم هاییتی نوشت:

سه سال بعد، برای متوقف کردن آن سیل و آنچه پت بوچانان (4) (نامزد سابق ریاست جمهوری آمریکا) در بیانی پررنگ ولعاب اما غیرمحترمانه «راندن کَرَجی ها از میامی بیچ (5)» نامیده بود، 20 هزار تکاور دریایی ایالات متحده [به هاییتی] حمله کردند و آریستید را به قصر گنبدسفیدش بازگرداندند، قصری که گویا برای صدام حسین ساخته شده است... (6)

در اینجا نیز اشاره ای به دستاوردهای آریستید یا ارادۀ ایالات متحده برای تخریب این دستاوردها نشده است. و البته زبان «پررنگ ولعاب» بوچانان آن قدر رسوا بود که [در اینجا، باز هم] شایان تکرار باشد.

بی بی سی گزارش داد: «چند ماه بعد [از انتخاب توسط مردم، آریستید] در یک کودتای خون آلود نظامی سرنگون شد، اما در سال 1994 پس از آنکه حاکمان جدید تحت فشار بین المللی و با کمک نیروهای آمریکایی کناره گیری کردند، وی به قدرت بازگشت.» (7) مجدداً اشاره ای به بازی دوگانۀ ایالات متحده، و هزینۀ آن برای مردم هاییتی و دموکراسی شان، نشده است. در واقع، در گزارش های جریان اصلی رسانه ها که دیده ایم، تقریباً هیچ اشاره ای به منافع بازرگانی آمریکا در هاییتی یا ارادۀ وقفه ناپذیر آمریکا برای حمایت از این منافع نشده است.

1- سرمقاله، «از بد تا بدتر»، گاردین، 14 فوریۀ 2004.
2- «شورشیان هاییتی همچنان به سوی پایتخت پیشروی می کنند»، گاردین انلیمیتد، 27 فوریۀ 2004.
3- Ross Benson
4- Pat Buchanan
5- Miami Beach: ساحل میامی در ایالت فلوریدا. - مترجم
6- «سرزمین وودو»، دیلی میل، 28 فوریۀ 2004.
7- »نیم رُخ کشور: هاییتی»، 14 فوریۀ 2004: http://news.bbc.co.uk