نگهبانان قدرت صفحه 189

برای هرگونه قضاوت متوازن دربارۀ وضعیت امروزی اندونزی، از جمله مسئلۀ بسیار مهم و حساس حقوق بشر، باید به پیشرفت معنادار اندونزی توجه کرد و باید تصدیق کرد که بخش عمدۀ این پیشرفت مدیون رهبری قدرتمند و مثال زدنی رییس جمهور سوهارتو است. (1)

پس از بمب گذاری های اکتبر 2002 در جزیرۀ بالی (2)، ولفوویتز در یک جلسۀ وزارت دفاع گفت: «علت موفقیت تروریست ها در اندونزی آن است که رژیم سوهارتو سقوط کرد و ابزارهای سرکوب تروریست ها از بین رفت؛ ابزارهایی از جمله کشتار دسته جمعی و شکنجه های وحشتناک در تیمور شرقی، پاپوآی غربی و آسه.» (3)

چند روز پس از حملات 11 سپتامبر 2001، ولفوویتز پویشی برای حملۀ نظامی علیه عراق راه انداخت. او هزینۀ سفر جیمز وولسی (4) (مدیر سابق سیا) به بریتانیا برای یافتن شواهد مداخله های سابق عراق در تروریسم را تأمین کرد. گزارش می شد که وزارت خارجۀ ایالات متحده و سیا از نقش ولفوویتز خشمگین اند. یک منبع آمریکاییِ نزدیک به سرویس های اطلاعاتی گفت: «اینها گروهی از افراد هستند که دستورکار سیاسی خودشان برای بمباران عراق را دنبال می کنند.» (5)

در تایمز، جرارد بیکر (6) همین مرد را این گونه توصیف کرد: «یک مرد عمیقاً فرهنگی با اعتقاد سرسختانه و بعضاً بیش از حد رمانتیک به محوریت آزادی بشر به عنوان مضمون شاخص سیاست خارجی.» (7)

در مقابل، به توصیف مت فری از پائول اونیل (8) (وزیر خزانه داری سابق ایالات متحده) توجه کنید. اونیل در سال 2004 شجاعانه قدم پیش گذاشت و توضیح داد که کابینۀ بوش پیش از ورود به کاخ سفید هم مصمم به سرنگونی صدام حسین بود و از حملات 11 سپتامبر به عنوان بهانه استفاده کرد (فصل 3 را ملاحظه کنید).

1- نقل قول در: نوام چامسکی، ایمیل به دیوید ادواردز، 18 مارس 2005.
2- Bali
3- همان.
4- James Woolsey
5- نقل قول در: جولیان بورجر، «شاهین ها در جستجوی شواهد در بریتانیا برای محکوم کردن عراق»، گاردین، 13 اکتبر 2001.
6- Gerard Baker
7- «ایدئولوگی با چشمان بی روح اما قلب رمانتیک»، تایمز، 18 مارس 2005.
8- Paul O’Neill