نگهبانان قدرت صفحه 192

اسلر اشارۀ گذرایی به ماجرای ایران کنترا (1) داشت: «آنها سلاح های آمریکایی را برای استفاده علیه عراق به ایران فروختند، و سپس در یک نقشۀ پیچیده سود حاصل را برای چریک های راست گرای کنترا در نیکاراگوئه فرستادند... اگر رنگ سیاه این رسوایی نبود، دو سال آخر دوران ریگان را می شد یک ریاست جمهوری فوق العاده موفق به حساب آورد.» بهتر است وقتی ادامۀ مطلب را می خوانید، قضاوت اسلر دربارۀ «ریاست جمهوری فوق العادۀ موفقِ» ریگان را به خاطر داشته باشید، و همچنین یادتان بماند که اسلر مجری برنامۀ مهم نیوزنایت در شبکۀ بی بی سی است.

خوانندگان جوان تر شاید چندان اطلاع دقیق از معنای کمک مالی ایران کنترا به «چریک های راست گرای کنترا» نداشته باشند، و شاید هیچ کس واقعیت امر و هزینه ای که مردم نیکاراگوئه در این ماجرا پرداخته اند را نداند. اما رسانه ها لزومی ندارد به چنین منطقی عمل کنند؛ تنها کافی است به گونه ای هم آواز گفتمان [غالب] رسانه ای شوند که نشان گر عمق دانش آنها از ماجرا باشد: ایران کنترا، صندوق بین المللی پول، گروه هشت، «نقشۀ راه صلح»، قطع نامۀ 1441 سازمان ملل متحد و... رابرت مک چسنی (تحلیل گر رسانه ای) می گوید:

ما تحت بمباران اطلاعات هستیم؛ هرچند که اگر دقیق تر نگاه کنید، بخش عمدۀ این اطلاعات از دستورزبان، محور و منابع مشابه بهره می برند، و همگی حول نهادها و عناوینی هستند که بینندگان در پیمایش های متوالی می گویند واقعاً درک درستی از آنها ندارند. (2)

در زمان مرگ ریگان، رسانه ها اشارۀ گذرایی به ماجرای ایران کنترا (فارغ از معنای آن) داشتند. لذا پیتر هیچنز (3) در ساندی اکسپرس (4) می نویسد که «یکی از بدترین بازه های ریاست جمهوری [ریگان]، رسوایی ایران کنترا بود.» وی توضیح می دهد که در این ماجرا، «تلاشی فاجعه بار برای معاوضۀ اسلحه با گروگان ها با ایران، و سپس

1- Iran Contra
2- دنی شچتر، «هرچه بیشتر ببینید، کمتر می دانید»، انتشارات Seven Stories Press، 1997، صفحۀ 43.
3- Peter Hitchens
4- Sunday Express