نگهبانان قدرت صفحه 198

بین سال های 1980 تا 1983، سازمان عفو بین الملل «گزارش های منظم و غالباً روزانه ای دریافت می کرد که یگان های امنیتی و نظامی را مسؤول شکنجه، ناپدید شدن و کشتار شهروندان غیرنظامی از همۀ بخش های جامعه می دانست.» بعلاوه، «مشخصۀ اکثر قربانیان... پیوند یا ادعای پیوند آنها با سازمان های روستایی، کارگری یا مذهبی، با گروه های ناظر حقوق بشر، با جنبش های اتحادیه های کارگری، با سازمان های آوارگان یا امداد، یا با احزاب سیاسی، بود.» (1) و این در زمانی بود که ایالات متحده مقادیر زیادی کمک نظامی به کشور السالوادور می کرد.

وحشت آفرینی در کل دهه ادامه یافت. در نوامبر 1989، شش کشیش یسوعی، آشپز و دخترشان توسط ارتش کشته شدند. در همان هفته، حداقل 28 شهروند دیگر السالوادور به قتل رسیدند، از جمله رییس یک اتحادیۀ بزرگ، رهبر یک سازمان زنان دانشگاهی، 9 عضو یک تعاونی روستایی سرخ پوستی، و 10 دانشجو.

یسوعی ها به دست گردان اتلاکاتل (2) به قتل رسیدند که توسط ایالات متحده ساخته شده، آموزش دیده و تجهیز گردیده بود. این گردان در مارس 1981 و با اعزام 15 متخصص ضدشورش از دانشکدۀ نیروی ویژۀ ارتش ایالات متحده به السالوادور، شکل گرفت. این گردان همواره در کشتارهای دسته جمعی دخیل بود. یکی از مربیان آمریکایی، سربازان خود را این گونه توصیف کرد: «[آنها] خیلی وحشی هستند... به سختی آنها را وادار می کردیم که خود زندانی ها را بیاورند نه گوش [بریدۀ آنها] را.» (3)

در دسامبر 1981، در کشتاری که شامل قتل، تجاوز و آدم سوزی بود، این گردان هزار شهروند را کشت. بعداً این گردان اقدام به بمباران روستاها و قتل صدها شهروند با تیراندازی، غرق کردن و سایر روش های وحشتناک نمود. اکثر قربانیان [اقدام های] این گردان را زنان، کودکان و سالخوردگان تشکیل می دادند.

دانیل سانتیاگو (4)، یک کشیش مسیحی که در السالوادور کار می کرده است، نتایج آموزش های نظامی به سربازان السالوادور را با توصیفات تأثربرانگیز در مجلۀ امریکا (5) (متعلق به یسوعیان) توضیح داده است. سانتیاگو ماجرای

1- نقل قول در: کورتیس، «ابهام های قدرت»، صفحۀ 161.
2- Atlacatl
3- نقل قول در: چامسکی، «عمو سام واقعاً چه می خواهد»: www.thirdworldtraveler.com/Chomsky/ChomOdon_ElSalvador.html
4- Daniel Santiago
5- America