- فصل 1: رسانه های جمعی: بی طرف، صادق، جامعه ستیز 6
- بی خیال، لاف نزن! - «مطبوعات آزادِ بنگاهی» 6
- اشاره 6
- منسوخ شدن «مسؤولیت اجتماعی» 8
- دربارۀ برادر بزرگ و آنتی بیب: مدل پروپاگاندا 11
- ظهور و ترقی راحت روزنامه نگاری حرفه ای 18
- یادداشتی دربارۀ ساختار این کتاب 22
- اشاره 23
- دروغ بزرگ و بد بلر: دفاع اخلاقی از جنگ 23
- فصل 2: عراق: تحریم های کشتار جمعی 23
- پایانِ مؤثر: قتل عام آمریکا-انگلستان در عراق 25
- همدستی رسانه ها در جنایت: جبهۀ مشترک پیلجر و حزب بعث 31
- دفن و پنهان سازی اثرات تحریم ها 33
- راجر التون (دبیر آبزرور) و کهنه سرباز 83 ساله 39
- سه ایمیل قابل توجه از طرف نیک کوهن 44
- برای من راهی برای انجام این کار بیابید 48
- فصل 3: خلع سلاح عراق: دفن بازرسی های تسلیحاتی 98-1991 48
- اشاره 48
- «اساساً خلع سلاح شده» تا سال 1998 49
- یکی به میخ و یکی به نعل: هنر وارونه سازی واقعیت 55
- بدون پاسخ خاص: دریچۀ رسانه و جورج انتویستل (دبیر بخش Newsnight شبکۀ بی بی سی) 61
- تهدید جدی و جاری؟ لجن های کشتار جمعی 65
- پیامِ آمریکا 70
- اشاره 70
- فصل 4: عراق: تیراندازی برای جنگ و دفن مردگان 70
- وضعیت اجرای عملیات 73
- یک مرد بزرگ تر و یک نخست وزیر قوی تر: سقوط بغداد 76
- بهتر از صدام: آمریکا-انگلستان «قطعاً مسؤول» هستند 79
- گلولۀ عمل نکردۀ لازم: گزارش لنست 84
- داده های ما بالا پایین شدند 86
- اسکلت خانه: سؤالی ساده از سوی چند آماتور 92
- درود بر عراق دموکراتیک: یک کمدی تراژیک 96
- دموکراسی متولدشده و سقط شده: افسانۀ دو انتخابات 100
- «او دموکراسی می خواهد»: دریچۀ رسانه و پیتر بارون (دبیر برنامۀ Newsnight شبکۀ بی بی سی) 107
- فصل 5: افغانستان: بگذارید علف بخورند 111
- نرمال سازی امر باورناپذیر 111
- در شهر کورها، شیر یک چشم خبر به حساب می آید 116
- قتل به عنوان اولین اقدام 120
- بهتر است بمبارانش کنید 123
- خارج از دید: دریچۀ رسانه و ریچارد سمبروک (مدیر اخبار بی بی سی) 130
- عراق و کوزوو: ماجراهای متناظر اما ممنوعه 135
- فصل 6: کوزوو: بمب های واقعی، قتل عام تخیلی 135
- برق بلگراد می رود: رسانه ها صف می کشند 137
- مداخلۀ محض: «نسل کشی» کوزوو 139
- زیر سؤال بردن [ماجرای] راچاک 144
- زیان آور و ضدروزنامه نگاری: دریچۀ رسانه و اندرو مار (دبیر بی بی سی) 149
- صلیبیون اخلاقیِ بی دندان 155
- فصل 7: تیمور شرقی: محدودیت های عملی بشردوستی صلیبی 155
- هیچ کس اهمیتی نمی دهد: «تهنیت» غرب 158
- قلمرو فقرزده: محاسبات سیاست عمل گرایانه 162
- اشاره 165
- فصل 8: هاییتی: منطق پنهان استثمار 165
- فتح بهشت: منطق استثمار 166
- شگفتی بزرگ هاییتی: آریستید 170
- سکوت رسانه ای دربارۀ «بازی دوگانۀ» واشنگتن 175
- سرنگونی آریستید: انتخابات جنجالی 177
- اشاره 187
- آیا آقای پائول ولفوویتز واقعی با احترام خواهد ایستاد؟ 187
- فصل 9: جوهر بت پرستی: ریگان، «محافظه کار شاد»، و کلینتون چابی بابا 187
- ریگان: یک ریاست جمهوری فوق العاده موفق 190
- کشتن کافی نیست 196
- نیکاراگوئه: تهدید یک الگوی خوب 201
- میراث ریگان در آمریکای مرکزی 205
- کلینتون: طنزهای تلخ 209
- ساده سازی دیمبلبی 214
- فصل 10: تغییرات اقلیمی: نهایت خیانت رسانه ای 217
- سیارۀ سکونت ناپذیر؟ 217
- اشاره 217
- هزینۀ بالای دفع الوقت 219
- فاجعۀ اقلیمی جهانی: نباید غرولند کرد! 221
- شستن همۀ ظرف های کثیف در ظرفشویی: شستشوی سبز در رسانه های لیبرال 223
- «من هم نه!»: سوخت فسیلی، پیش برندۀ گاردین 227
- «انجمن سیارۀ مرده»: راز صندوق پستی گاردین 234
- نمایش دبیر صفحۀ خوانندگان گاردین به عنوان شاه ماهی لیبرال 238
- مشکل ما چیست؟ 239
- فصل 11: رسانه های منضبط: هم رنگی حرفه ای با قدرت 241
- چگونه بچه ها را با تیر می زند؟ 241
- پدیدۀ «فوران» 244
- تربیت بزدلان 249
- اصلاً؛ این سیستم جواب می دهد! 254
- ایجاد تغییر: چرا ما می توانیم بر رسانه ها اثر بگذاریم؟ 258
- فصل 12: به سوی رسانه های غم خوار 263
- غرب بهترین است: چگونه غم خواری رسانه ها، به «بیرون» پرتو می افکند؟ 263
- اشاره 263
- «خوب، شما چه می کردید؟» - ضربۀ ماهرانۀ دبیر گاردین 266
- نت نشین ها در راهند! 269
- به سوی رسانه های جمعی غم خوار 273
- صادق، غم خوار، غیربنگاهی 277
- رسانه فقط یک مسئلۀ در کنار سایر مسائل نیست 280
- فیلترهای واقعیت 283
- فصل 13: نارضایتی کامل بشری 283
- زندگی، آزادی و شادی: نسخه های بنگاهی 289
- منفعت شخصی روشن فکرانه: ویژگی های عجیب مهربانی 291
- به سوی نارضایتی کامل بشری 298
- فهرست منابع و مآخذ 301
- کتاب ها 301
- سرمقاله ها 305
- مقالات سازمان ها 306
- مقالات روزنامه ها 308
بین سال های 1980 تا 1983، سازمان عفو بین الملل «گزارش های منظم و غالباً روزانه ای دریافت می کرد که یگان های امنیتی و نظامی را مسؤول شکنجه، ناپدید شدن و کشتار شهروندان غیرنظامی از همۀ بخش های جامعه می دانست.» بعلاوه، «مشخصۀ اکثر قربانیان... پیوند یا ادعای پیوند آنها با سازمان های روستایی، کارگری یا مذهبی، با گروه های ناظر حقوق بشر، با جنبش های اتحادیه های کارگری، با سازمان های آوارگان یا امداد، یا با احزاب سیاسی، بود.» (1) و این در زمانی بود که ایالات متحده مقادیر زیادی کمک نظامی به کشور السالوادور می کرد.
وحشت آفرینی در کل دهه ادامه یافت. در نوامبر 1989، شش کشیش یسوعی، آشپز و دخترشان توسط ارتش کشته شدند. در همان هفته، حداقل 28 شهروند دیگر السالوادور به قتل رسیدند، از جمله رییس یک اتحادیۀ بزرگ، رهبر یک سازمان زنان دانشگاهی، 9 عضو یک تعاونی روستایی سرخ پوستی، و 10 دانشجو.
یسوعی ها به دست گردان اتلاکاتل (2) به قتل رسیدند که توسط ایالات متحده ساخته شده، آموزش دیده و تجهیز گردیده بود. این گردان در مارس 1981 و با اعزام 15 متخصص ضدشورش از دانشکدۀ نیروی ویژۀ ارتش ایالات متحده به السالوادور، شکل گرفت. این گردان همواره در کشتارهای دسته جمعی دخیل بود. یکی از مربیان آمریکایی، سربازان خود را این گونه توصیف کرد: «[آنها] خیلی وحشی هستند... به سختی آنها را وادار می کردیم که خود زندانی ها را بیاورند نه گوش [بریدۀ آنها] را.» (3)
در دسامبر 1981، در کشتاری که شامل قتل، تجاوز و آدم سوزی بود، این گردان هزار شهروند را کشت. بعداً این گردان اقدام به بمباران روستاها و قتل صدها شهروند با تیراندازی، غرق کردن و سایر روش های وحشتناک نمود. اکثر قربانیان [اقدام های] این گردان را زنان، کودکان و سالخوردگان تشکیل می دادند.
دانیل سانتیاگو (4)، یک کشیش مسیحی که در السالوادور کار می کرده است، نتایج آموزش های نظامی به سربازان السالوادور را با توصیفات تأثربرانگیز در مجلۀ امریکا (5) (متعلق به یسوعیان) توضیح داده است. سانتیاگو ماجرای
1- نقل قول در: کورتیس، «ابهام های قدرت»، صفحۀ 161.
2- Atlacatl
3- نقل قول در: چامسکی، «عمو سام واقعاً چه می خواهد»: www.thirdworldtraveler.com/Chomsky/ChomOdon_ElSalvador.html
4- Daniel Santiago
5- America