نگهبانان قدرت صفحه 209

پس از دیدن برنامۀ خبری کانال 4 که گویا سیره نویسی ریگان توسط جاناتان راگمن (1) (خبرنگار شبکه در واشنگتن) بود، دوباره نوشتیم:

ممنون، جان.

تقریباً از این بدتر نمی شد. برایمان سؤال است که آیا راگمن اصلاً از خودش پرسیده است که چرا فرهنگ فراگیر دروغ گویی دربارۀ ماجرای ایران کنترا قابل ذکر است اما قتل عام بی گناهان در نتیجۀ آن قابل ذکر نیست. فرض کن زندگی یکی از دشمنان رسمی غرب را که مسؤول یک قتل عام بوده است مرور کنی و بگویی: «مشخص شد که او در یک فریب دست داشته است.» جالب است. در واقع، این یک نوع مرگ بارِ پروپاگاندا است.

با احترام

اسنو جواب داد:

مردم آن قدرها که شما از آنها تصویر می سازید، بی خبر نیستند... بیننده را دست کم نگیرید!

پاسخ های مرموز و بی معنا، سیره نویسی های چاپلوسانه، روایت های کاریکاتوری از سیاست و تاریخ... همگی غیرواقعی، سردرگم و پوچ اند. و در همین حال، نظام بنگاهی جامعه گریزِ ما، همچنان قربانیان را زیر پا لگدکوب می کند.

کلینتون: طنزهای تلخ

والتر کارپ (2) (تاریخ نگار) جایی نوشته است: «یک طنز تلخ روزنامه نگاری منبع محور (3) آن است که محترم ترین روزنامه نگارها دقیقاً نوکرمآب ترینِ آنها هستند. چرا که با مفید بودن برای قدرتمندان است که به بهترین منبع ها

1- Jonathan Rugman
2- Walter Karp
3- Source Journalism: روزنامه نگاری با تکیه بر اخبار دریافتی از منابع رسمی که معمولاً مقامات هستند. - مترجم