- فصل 1: رسانه های جمعی: بی طرف، صادق، جامعه ستیز 6
- بی خیال، لاف نزن! - «مطبوعات آزادِ بنگاهی» 6
- اشاره 6
- منسوخ شدن «مسؤولیت اجتماعی» 8
- دربارۀ برادر بزرگ و آنتی بیب: مدل پروپاگاندا 11
- ظهور و ترقی راحت روزنامه نگاری حرفه ای 18
- یادداشتی دربارۀ ساختار این کتاب 22
- اشاره 23
- فصل 2: عراق: تحریم های کشتار جمعی 23
- دروغ بزرگ و بد بلر: دفاع اخلاقی از جنگ 23
- پایانِ مؤثر: قتل عام آمریکا-انگلستان در عراق 25
- همدستی رسانه ها در جنایت: جبهۀ مشترک پیلجر و حزب بعث 31
- دفن و پنهان سازی اثرات تحریم ها 33
- راجر التون (دبیر آبزرور) و کهنه سرباز 83 ساله 39
- سه ایمیل قابل توجه از طرف نیک کوهن 44
- فصل 3: خلع سلاح عراق: دفن بازرسی های تسلیحاتی 98-1991 48
- برای من راهی برای انجام این کار بیابید 48
- اشاره 48
- «اساساً خلع سلاح شده» تا سال 1998 49
- یکی به میخ و یکی به نعل: هنر وارونه سازی واقعیت 55
- بدون پاسخ خاص: دریچۀ رسانه و جورج انتویستل (دبیر بخش Newsnight شبکۀ بی بی سی) 61
- تهدید جدی و جاری؟ لجن های کشتار جمعی 65
- پیامِ آمریکا 70
- اشاره 70
- فصل 4: عراق: تیراندازی برای جنگ و دفن مردگان 70
- وضعیت اجرای عملیات 73
- یک مرد بزرگ تر و یک نخست وزیر قوی تر: سقوط بغداد 76
- بهتر از صدام: آمریکا-انگلستان «قطعاً مسؤول» هستند 79
- گلولۀ عمل نکردۀ لازم: گزارش لنست 84
- داده های ما بالا پایین شدند 86
- اسکلت خانه: سؤالی ساده از سوی چند آماتور 92
- درود بر عراق دموکراتیک: یک کمدی تراژیک 96
- دموکراسی متولدشده و سقط شده: افسانۀ دو انتخابات 100
- «او دموکراسی می خواهد»: دریچۀ رسانه و پیتر بارون (دبیر برنامۀ Newsnight شبکۀ بی بی سی) 107
- فصل 5: افغانستان: بگذارید علف بخورند 111
- نرمال سازی امر باورناپذیر 111
- در شهر کورها، شیر یک چشم خبر به حساب می آید 116
- قتل به عنوان اولین اقدام 120
- بهتر است بمبارانش کنید 123
- خارج از دید: دریچۀ رسانه و ریچارد سمبروک (مدیر اخبار بی بی سی) 130
- فصل 6: کوزوو: بمب های واقعی، قتل عام تخیلی 135
- عراق و کوزوو: ماجراهای متناظر اما ممنوعه 135
- برق بلگراد می رود: رسانه ها صف می کشند 137
- مداخلۀ محض: «نسل کشی» کوزوو 139
- زیر سؤال بردن [ماجرای] راچاک 144
- زیان آور و ضدروزنامه نگاری: دریچۀ رسانه و اندرو مار (دبیر بی بی سی) 149
- فصل 7: تیمور شرقی: محدودیت های عملی بشردوستی صلیبی 155
- صلیبیون اخلاقیِ بی دندان 155
- هیچ کس اهمیتی نمی دهد: «تهنیت» غرب 158
- قلمرو فقرزده: محاسبات سیاست عمل گرایانه 162
- اشاره 165
- فصل 8: هاییتی: منطق پنهان استثمار 165
- فتح بهشت: منطق استثمار 166
- شگفتی بزرگ هاییتی: آریستید 170
- سکوت رسانه ای دربارۀ «بازی دوگانۀ» واشنگتن 175
- سرنگونی آریستید: انتخابات جنجالی 177
- اشاره 187
- آیا آقای پائول ولفوویتز واقعی با احترام خواهد ایستاد؟ 187
- فصل 9: جوهر بت پرستی: ریگان، «محافظه کار شاد»، و کلینتون چابی بابا 187
- ریگان: یک ریاست جمهوری فوق العاده موفق 190
- کشتن کافی نیست 196
- نیکاراگوئه: تهدید یک الگوی خوب 201
- میراث ریگان در آمریکای مرکزی 205
- کلینتون: طنزهای تلخ 209
- ساده سازی دیمبلبی 214
- فصل 10: تغییرات اقلیمی: نهایت خیانت رسانه ای 217
- سیارۀ سکونت ناپذیر؟ 217
- اشاره 217
- هزینۀ بالای دفع الوقت 219
- فاجعۀ اقلیمی جهانی: نباید غرولند کرد! 221
- شستن همۀ ظرف های کثیف در ظرفشویی: شستشوی سبز در رسانه های لیبرال 223
- «من هم نه!»: سوخت فسیلی، پیش برندۀ گاردین 227
- «انجمن سیارۀ مرده»: راز صندوق پستی گاردین 234
- نمایش دبیر صفحۀ خوانندگان گاردین به عنوان شاه ماهی لیبرال 238
- مشکل ما چیست؟ 239
- فصل 11: رسانه های منضبط: هم رنگی حرفه ای با قدرت 241
- چگونه بچه ها را با تیر می زند؟ 241
- پدیدۀ «فوران» 244
- تربیت بزدلان 249
- اصلاً؛ این سیستم جواب می دهد! 254
- ایجاد تغییر: چرا ما می توانیم بر رسانه ها اثر بگذاریم؟ 258
- فصل 12: به سوی رسانه های غم خوار 263
- غرب بهترین است: چگونه غم خواری رسانه ها، به «بیرون» پرتو می افکند؟ 263
- اشاره 263
- «خوب، شما چه می کردید؟» - ضربۀ ماهرانۀ دبیر گاردین 266
- نت نشین ها در راهند! 269
- به سوی رسانه های جمعی غم خوار 273
- صادق، غم خوار، غیربنگاهی 277
- رسانه فقط یک مسئلۀ در کنار سایر مسائل نیست 280
- فیلترهای واقعیت 283
- فصل 13: نارضایتی کامل بشری 283
- زندگی، آزادی و شادی: نسخه های بنگاهی 289
- منفعت شخصی روشن فکرانه: ویژگی های عجیب مهربانی 291
- به سوی نارضایتی کامل بشری 298
- فهرست منابع و مآخذ 301
- کتاب ها 301
- سرمقاله ها 305
- مقالات سازمان ها 306
- مقالات روزنامه ها 308
به مانند ریگان، [این] مرد که [نبودش] به تعبیر گاردین «ضایعه ای برای رهبری آمریکا و دنیا» است، مسؤول جنایت های واقعاً وحشتناکی علیه بشریت است. در ژوئن 1993، کلینتون در تلافی طرح اثبات نشدۀ عراق برای ترور جورج بوش (رییس جمهور سابق ایالات متحده)، بغداد را بمباران کرد. هشت شهروند عراقی، از جمله لیلا العطار (هنرمند عراقی)، در این حمله کشته شدند و 12 نفر مجروح شدند.
در بمباران افغانستان و سودان در سال 1998 توسط کلینتون، تعداد نامشخصی از شهروندان این دو کشور جان باختند. در حمله با موشک های کروز به کارخانۀ الشفا در سودان، نیمی از ظرفیت داروسازی آن کشور نابود شد. سفیر آلمان در سودان گزارش داد: «به سختی می توان فهمید در اثر پیامدهای این تخریب، چند نفر از مردم این کشور آفریقای مردند... اما چند ده هزار نفر می تواند یک حدس منطقی باشد.» (1)
کلینتون با حمایت نظامی بی وقفۀ خود، ترکیه و کلمبیا را در جنگ های مرگ بارشان برای سرکوب [مخالفان] داخلی، تقویت کرد. در سال 1994، 80 درصد زرادخانۀ تسلیحاتی ترکیه از اسلحه های آمریکایی تشکیل شده بود، از جمله تانک های M-60، جنگنده بمب افکن های F-16، بالگردهای جنگی کبرا و بالگردهای بلک هاوک (2)، که همگی آنها علیه کردها استفاده می شود. برخی از جنایت های ثبت شده در سال های 1993 و 1994 از این قرار بودند: تخریب حدود سه هزار روستا، استفاده از ناپالم، پرتاب آدم ها از بالگرد، بستن شهروندان با کابل های الکتریکی و زنده سوزاندن آنها، و غیره.
تشدید تحریم های علیه کوبا بر اساس لایحۀ پیشنهادی توریسلی-هلمز (3) که با امضای کلینتون جنبۀ قانونی یافت نیز اثراتی ویران گر به دنبال داشت. بنا به گزارش «انجمن بهداشت جهانی آمریکا» در سال 1997، ممنوعیت فروش غذا «به سوءتغذیۀ شدید خصوصاً در زنان باردار دامن زد که به افزایش تعداد نوزدان کم وزن منجر شد. بعلاوه، کمبود غذا با شیوع بیماری های عصبی در میان ده ها هزار نفر ربط داشت. بنا به یک تخمین، بین سال های 1989 تا 1993، میزان کالری دریافتی [کوباییان] روزانه 33 درصد کاهش یافت.» (4)
1- نقل قول در: نوام چامسکی، کتاب «9-11»، انتشارات Seven Stories Press، 2001.
2- Blackhawk
3- Toricelli-Helms
4- نقل قول در: ادوارد هرمان، «کلینتون: برجسته ترین جنایت کار جنگی فعال دنیا»، مجلۀ Z Magazine، دسامبر 1999.