نگهبانان قدرت صفحه 217

فصل 10: تغییرات اقلیمی: نهایت خیانت رسانه ای

اشاره

شاید سال گذشته رفته باشد؛ اما حداقل اثر ماندگارش آن است که در ده سال آینده بسیار بیشتر از دو میلیون مرگ ناشی از فجایع مربوط به تغییرات اقلیمی خواهیم داشت، و آسیب های مادی این مسئله صدها میلیارد پوند خواهد بود. (مؤسسۀ گلوبال کامنز (1)، نامه به گاردین، 14 مارس 2000.)

سیارۀ سکونت ناپذیر؟

سال به سال، کوه شواهد محکم بیش از پیش جمع می شوند. «پانل بین دولتی تغییرات اقلیمی» (2) (IPCC)، نهادی که سازمان ملل متحد در سال 1988 تأسیس کرد تا شرایط اقلیمی را مطالعه کند، گفته است که برای تثبیت دمای جهانی در سطح (بالای) فعلی، به 60 تا 80 درصد کاهش انتشار گازهای گلخانه ای نیاز است. هنری کندال (3) (برندۀ جایزۀ نوبل و رییس «اتحادیۀ دانشمندان دغدغه مند» (4)) به وضوح می گوید: «پس شکی در نتیجه گیری های جامعۀ علمی وجود ندارد که تهدید گرمایش جهانی، بسیار واقعی است و فوراً به اقدام نیاز است. اعتقاد به اینکه می توانیم به دفع الوقت ادامه دهیم، یک خطای مرگ بار است.» (5)

1- Global Commons Institute: این مؤسسه، تحت هدایت ابری میرز، یک چارچوب اقلیمی با نام «ساخت و هم گرایی» پیشنهاد داده است تا انتشار گاز کربن به اندازۀ کافی برای پیش گیری از فاجعۀ اقلیمی، کاهش یابد. نمودارهای تصویری گیرای رایانه ای در سایت این مؤسسه (www.gci.org.uk) موجود است که میزان قبلی انتشار و سهمیۀ آتی انتشار هر کشور (یا منطقه) را نشان می دهند، که مثلاً تا سال 2030 به میزان سرانۀ یکسان می رسد. این، بخش «هم گرا» در این چارچوب است. پس از سال 2030، انتشار کربن کاهش می یابد که تا سال 2100 به میزان امن می رسد. این، بخش «ساخت» در این چارچوب است. این طرح نظر بسیاری از بازیگران بین المللی، از جمله دولت ها، صنایع و گروه های مدنی، را جلب کرده است.
2- Intergovernmental Panel on Climate Change
3- Henry Kendall: دانشمند آمریکایی در حوزۀ فیزیک ذرات که در سال 1999 فوت کرد. - مترجم
4- Union of Concerned Scientists
5- پائول براون، «به کلینتون گفته شد که دربارۀ گرمایش جهانی اقدام کند»، گاردین، 1 اکتبر 1997.