نگهبانان قدرت صفحه 24

سال بوده است، و پس از جنگ نیز شواهد متعددی نشان می دهند این نرخ همچنان رو به افزایش است.» (1) به بیان دقیق تر، برآوردهای یونیسف نشان دهندۀ بهبود نرخ مرگ ومیر کودکان عراقی در بازۀ سال های 1999 تا 2002 بود که نرخ مرگ از 130 کودک به ازاء هزار نوزاد زنده در سال 1999 به 125 کودک در سال 2002 رسید. اما پس از اشغال عراق توسط آمریکا و انگلستان، این روند معکوس شد. یونیسف به ما گفت: «از زمان جنگ، تعداد بیشتری از کودکان در عراق دچار سوءتغذیه شده اند، تعداد کمتری از آنها واکسینه شده اند، و تعداد موارد بیماری های اسهال هم افزایش یافته است.» (2)

در 3 سپتامبر 2004، وزارت بهداشت عراق و سایر متخصصان بهداشت، «کمبود مزمن دارو» در کشوری را گزارش دادند که توسط دو کشور از ثروتمندترین کشورهای دنیا اشغال شده بود. انتصار البادی، داروشناس ارشد بیمارستان یرموک در بغداد، به خبرگزاری IRIN گفت:

ما برنامه ای داشتیم که داروهای سرطان و داروهای هورمونیِ رشد بنا به نیاز بیماران در اختیار آنها قرار می گرفت. وزارت خانه هر سال مقدار مشخصی دارو در اختیار می گذاشت و ما می توانستیم کمک کنترل شده ای به بیماران داشته باشیم، اما اکنون هیچ خبری از این کمک ها نیست. نمی توانید حتی تصور کنید که کمبود این داروها چه اثری بر بیماران می گذارد. (3)

بنا به پیمایشی در سال 2004، تقریباً یک میلیون و سیصد هزار کودک عراقی بین هشت تا شانزده سال، کار می کردند. این پیمایش آشکار کرد که مدت کار این کودکان بسیار طولانی است، و 27 درصد از آنها بیش از هشت ساعت در روز کار می کنند. آنهایی که در سنین پایین شروع به کار می کنند عمدتاً از مناطق روستایی هستند چون شرایط اقتصادی در این مناطق وخیم تر است. (4)

مطالعه ای در سال 2004 پیرامون شرایط مدارس در عراق پس از اشغال این کشور نشان داد که یک سوم مدارس ابتدایی در عراق هیچ گونه منبع آبی ندارند و تقریباً نیمی از آنها فاقد امکانات پاک سازی و ضدعفونی هستند. از

1- «پیشرفت اندک در زمینۀ نرخ مرگ ومیر کودکان»، شبکه های یکپارچۀ اطلاع رسانی منطقه ای، 11 اکتبر 2004: www.reliefweb.int
2- اطلاعات یونیسف دربارۀ عراق، ایمیل شده به وب گاه دریچۀ رسانه، 19 اکتبر 2004
3- «کمبود دارو ادامه دارد»، شبکه های یکپارچۀ اطلاع رسانی منطقه ای، 3 سپتامبر 2004: www.reliefweb.int
4- «توجه به کودکان کار»، 9 می 2005: www.reliefweb.int