نگهبانان قدرت صفحه 245

سال، در الگویی کاملاً نامتغیر، گزارش های خبری نهایتاً از دشمنان رسمی دیوسازی می کنند، جرایم حکومت مان را زیبا جلوه می دهند، و از حرص و طمع بنگاه که عامل پیش برندۀ بخش عمده ای از سیاست جاری است چشم پوشی می نمایند. گزارش گران، به مانند پرسنل نظامی، رُخدادهای بعدی را مسؤولیت اخلاقی دیگران قلمداد می کنند.

در ژانویۀ 2003، دریچۀ رسانه ایمیلی برای فیونا بروس (1) (مجری اخبار بی بی سی) فرستاد و از او پرسید که چرا تقویت قوا در کویت را به منزلۀ «برخورد با تهدید مداوم عراق» توصیف کرده است. بروس به سادگی گفت: «نظرتان را برای دبیر اخبار می فرستم. ممنون.» (2)

اما اگر از پذیرش مسؤولیت حرف هایی که از دهان مان خارج می شوند امتناع کنیم، انسانیت مان را از دست نداده ایم؟ در غالب موارد، نتیجۀ [این کار ما] آن است که دیگران جان خود را از دست می دهند.

در فوریۀ 2005، جان ایروین (3) در شبکۀ ITN پیرامون «انزوای» کرۀ شمالی این گونه گزارش داد: جایی که جشن تولد رهبر نمایش اتحاد تمام عیار مردم بود، که البته بدبین ها این گونه توصیفش کرده اند: «بیایید برقصید، وگرنه خودتان می دانید!» (4) ظاهراً «ساعت ها فوران برنامه های تلویزیونی» در پاس داشت رهبر کشور برای مردم پخش شده بود. ایروین در خاتمه گفت: «از لحاظ پروپاگاندا، هیچ صداوسیمای دیگری به تلویزیون این کشور نمی رسد.»

این حرف ها، طنز نه چندان زیبایی در دل خود دارند. اول اینکه، ببینده های بریتانیایی تلویزیون نیز با پدیدۀ «فوران» آشنا هستند. در 9 آوریل 2003، وقتی بغداد در مقابل تانک های آمریکایی سقوط کرد، روزنامه نگاران بریتانیایی نیز به طرز غیرقابل کنترلی فوران کردند (فصل 4 را ملاحظه کنید). خودِ جان ایروین نیز اعلام کرد: «یک جنگ سه هفته ای، فصل ختام دهه ها مصیبت عراقیان را رقم زد.» (5) و این حرف ها در اوج یک حملۀ غیرقانونی بر مبنای دروغ های شاخداری بود که ده ها هزار شهروند عراقی را به کشتن داد. همچنین

1- Fiona Bruce
2- بخش خبری BBC News at 18:00، شبکۀ BBC1، 7 ژانویۀ 2003؛ ایمیل بروس به دریچۀ رسانه، 7 ژانویۀ 2003.
3- John Irvin
4- اخبار ITV News at 22:30، شبکۀ ITN، 16 فوریۀ 2005.
5- بخش خبری ITV Evening News، شبکۀ ITN، 9 آوریل 2003.