نگهبانان قدرت صفحه 248

آوردن چند حیوان پلاستیکی منطقی تر بود.» یک مدل هواپیما بر روی کشتی «شباهتی نه چندان زیاد با مدلی دارد که توسط آمریکایی های امپریالیست ساخته شده است.»

باز هم در بی بی سی، مستند دیگری دربارۀ سقوط سایگون این گونه لابه می کرد: «تلاش بیست ساله برای ساختن یک ملت، شکست خورده است.» (1)

در برنامۀ نیوزنایت شبکۀ بی بی سی، تیم ویلر (2) گفت لیبی یک دولت سرکش است که «مدتهاست برای غرب شیطنت کرده است»، پس چگونه می تواند «به این پسر خوب» تبدیل شود؟ (3) در همین برنامه، جان لین (4) (خبرنگار شبکه در امان)، بوسینا شعبان (وزیر امور تبعیدی های سوریه) را به چالش کشید:

آقای وزیر، رییس جمهور از نیاز به بهبود اقتصاد و برخورد با فساد صحبت کرد. آیا رییس جمهور آمادگی دارد ثروت و قدرت آن یک مشت افرادی که همۀ نفرات حاضر در این اتاق می شناسند و بخش عمدۀ ثروت سوریه را از آنِ خود کرده اند، به چالش بکشد؟ (5)

برای روزنامه نگاران مسلم است که «دولت های رسماً سرکش» باید هدف انتقاد شدید و تحقیر متکبرانه قرار گیرند. اصلاً در مخیلۀ کسی نمی گنجد که یک روزنامه نگار بی بی سی سؤال مشابهی در یک کنفرانس مطبوعاتی دولت بریتانیا یا انگلستان بپرسد. فرض کنید لین از سخن گوی بوش دربارۀ فساد سیاسی ایالات متحده بپرسد: «آیا رییس جمهور آمادگی دارد ثروت و قدرت آن یک مشت بنگاه هایی که همۀ نفرات حاضر در این اتاق می شناسند و بخش عمدۀ ثروت آمریکا را از آنِ خود کرده اند، به چالش بکشد؟»

در کناردیوسازی رسانه ای از «آدم بدها»، شاهد پرستش رهبران غربی و دفاع از جنایات آنها هستیم. به همین دلیل سیمون تیسدال (6) در گاردین نوشت: «انتخابات طلایه دارِ [پیشرفت] در افغانستان، اوکراین، فلسطین و عراق،

1- «55 روز: سقوط سایگون»، شبکۀ BBC2، 6 می 2005.
2- Tim Wheeler
3- برنامۀ Newsnight، شبکۀ BBC2، 22 دسامبر 2003.
4- Jon Leyne
5- برنامۀ Newsnight، شبکۀ BBC2، 6 ژوئن 2005.
6- Simon Tisdall