نگهبانان قدرت صفحه 249

که سخنرانی سالانۀ رییس جمهور بوش با عنوان «طلیعۀ پیروزی» از آنها تمجید کرد، مشوق آرزوهای غرب برای پذیرش جهانی ارزش های دموکراتیک بوده اند.» (1)

در اخبار اصلی بی بی سی، کلیو مایری (2) با اشاره به اینکه «نوبت دموکراسی های تازه به دوران رسیده» شروع شده، آمریکا را «منادی دموکراسی» نامید. (3) در برنامۀ نیوزنایت، پائول وود (4)، با بی طرفی محتاطانۀ بی بی سی، دربارۀ حملۀ غیرقانونی به عراق گفت: «این یک اشغال گری بی خطر است، یا ظاهراً یک اشغال بی خطر است.» (5)

باید به روشنی بگوییم که فرماندۀ آشویتز حتی یک لحظه نیز خود را شرّ یا مخرّب نمی دانست. سربازان اعزامی به مای لای نیز همین طور. و البته روزنامه نگارهای خوش جا و تحصیل کردۀ آکسبریج (6) نیز همین طور. شاید پای خُلق وخو یا منِ وجودشان در میان باشد؛ اما هرگز قاتل نیستند.

اما روزنامه نگارانی که جهان بینی تجویزشده و مانی گونه (دنیایی متشکل از «مداخله گران بشردوست» یعنی ما، و «دولت های هیولاوار» یعنی آنها) را تقویت می کنند، پیچ و دنده های حیاتی ماشین کشتار صنعتی هستند.

تربیت بزدلان

در ده فصل ابتدایی این کتاب، و در حدود 1800 صفحه هشدار رسانه ای از سال 2001، نشان داده ایم که عملکرد رسانه ای چگونه مروّج دیدگاه ها و منافع قدرت تثبیت شدۀ تشکیلات است. جالب اینجاست که همواره گفته ایم دلیل این اتفاق اصلاً یک توطئۀ مرموز نیست، و سانسوری در آن حداقل است و دروغ وقیحانه از آن نیز کمتر.

1- «قطار دموکراتیک بوش در هراره به مانع می خورد»، گاردین، 16 فوریۀ 2005.
2- Clive Myrie
3- بخش خبری BBC News at 13:00، شبکۀ BBC1، 23 فوریۀ 2005.
4- Paul Wood
5- برنامۀ Newsnight، شبکۀ BBC2، 16 دسامبر 2003.
6- ترکیبی از اسامی دو دانشگاه آکسفورد (در انگلستان) و کمبریج (در آمریکا) که اشاره به روزنامه نگاران این دو کشور دارد. - مترجم