نگهبانان قدرت صفحه 255

به خاطر مجموعه مقالاتی دربارۀ زلزلۀ سال 1989 در کالیفرنیا، جایزۀ پولیتزر (1) سال 1990 را از آنِ خود کرد. در سال 1994، جایزۀ اچ ال منکن (2) توسط «انجمن مطبوعات آزاد» (3) به او اهداء شد، و در سال 1997 نیز «جایزۀ قهرمان رسانه ای» (4) را گرفت. وب تجربۀ خود از جریان اصلی روزنامه نگاری را این گونه توضیح داده است:

طی هفده سال فعالیتم، هیچ اتفاق بدی برایم نیافتاده بود. هیچ وقت به خاطر ادامۀ جستجوهایم اخراج یا تهدید به اخراج نشدم. هیچ گاه تهدید به مرگ نشدم که نگرانم کند. جایزه می گرفتم، دستمزدم زیاد می شد، در کلاس های کالج درس می دادم، به شوهای تلویزیونی دعوت می شدم، و در مسابقه های روزنامه نگاری قضاوت می کردم. پس چگونه می توانم با کسانی مانند نوام چامسکی و بن بگدیکیان (5) موافق باشم که ادعا می کنند این سیستم جواب نمی دهد، منافع ویژه و بنگاه های قدرتمند آن را هدایت می کنند، و برای حفاظت از نخبگان قدرت وجود دارد؟ اصلاً؛ این سیستم جواب می دهد، تا جایی که من می دانم. این سیستم مشوق نوآفرینی است. به رسواسازی کثافت کاری ها پاداش می دهد. (6)

و سپس، به تعبیر جوزف هلر (7)، «اتفاقی رُخ می دهد»:

و سپس مقاله هایی نوشتم که موجب شد بفهمم چقدر آن برکت ها اشتباهی بوده است. علت آنکه آن مدت طولانی کسی کارم به کارم نداشت، بر خلاف تصورم، دقت و سخت کوشی و خوبیِ کارم نبود. ظاهراً هیچ ربطی به آن نداشت. واقعیت آن بود که در آن سال ها، چیزی ننوشته بودم که آنقدر مهم باشد که ارزش سرکوب داشته باشد. (8)

1- Pulitzer Award
2- H.L. Mencken
3- Free Press Association
4- Media Hero’s Award
5- Ben Bagdikian
6- «وورلیتزر قدرتمند به بازی ادامه می دهد»، در: کریستینا بورجسون، «درون ترن هوایی: روزنامه نگاران پیشرو، اسطورۀ مطبوعات آزاد را افشاء می کنند»، انتشارات Prometheus، 2002، صفحۀ 296.
7- Joseph Heller
8- همان، صفحات 7-296.