نگهبانان قدرت صفحه 26

دروغ گویی بلر در این مسئله، به خاطر عملکرد مشابه او در دامنۀ گسترده ای از مسائل، شوکه کننده است. او مثلاً دربارۀ تحریم ها و رنج [مردم] عراق گفت:

واقعیت این است که صدام حسین می توانست به سادگی تمام پولی که مردمش برای غذا و دارو نیاز داشتند را به آنها بدهد. می دانید، تحریم ها به طور خاص به او اجازه می دهند درآمدهای نفتی را برای غذا و داروی مردمش خرج کند، و علت اینکه او این کار را نمی کند آن است که می خواهد مردم قبول کنند که .... علت گرسنگی و مشکلات شان، ایالات متحده و انگلستان است. (1)

همان کسانی که برنامۀ تحریم ها در عراق را راه اندازی و اجرا کردند، این گفته ها را رد می کنند؛ هرچند این نکته در واکنش رسانه ها به ادعاهای بلر مطرح نمی شود. حتی با نگاه مختصری به واقعیت ها می توان فهمید بلر در اینجا دوباره از استراتژی محبوبش استفاده می کند: واژگونه کردن واقعیت به گونه ای صداقت آمیز و با احساس.

برای درک اثرات تحریم ها، باید ابتدا بفهمیم 88500 تُن بمبی که متحدین در جنگ خلیج در سال 1991 به روی عراق ریختند چقدر خرابی به بار آورد. اریک هاسکینس (2)، پزشک کانادایی و هماهنگ کنندۀ یک تیم مطالعاتی در دانشگاه هاروارد، گزارش داد که بمباران های متحدین «عملاً تمام چیزهای حیاتی که برای بقای انسان لازم است را پایان داد: برق، آب، فاضلاب، کشاورزی، صنعت و بهداشت.» (3)

همۀ یازده نیروگاه بزرگ و 119 نیروگاه کوچک برق عراق نابودشدند: ظرف چند ساعت 90 درصد از ظرفیت تولید برق عراق از مدار خارج شد، و ظرف چند روز کل توان تولید برق عراق متوقف شد. 8 سد چندمنظوره بارها بمباران و تخریب شدند، که کنترل سیلاب ها، منابع ذخیرۀ آب شهری و صنعتی، آبیاری و تولید برق را دچار مشکل کرد. چهار ایستگاه از هفت ایستگاه اصلی پمپاژ آب عراق تخریب شدند. تخریب غیر قابل تعمیر چهارده مرکز تلفن در عراق، 400 هزار خط تلفن از 900 هزار خط تلفن عراق را از بین برد. 28 بیمارستان غیرنظامی و 52 مرکز سلامت اجتماعی بمباران شدند.

1- کمال احمد، «تونی بلر با کمال احمد، دبیر سیاسی ابزرور، صحبت می کند»، ابزرور، 14 اکتبر 2001
2- Eric Hoskins
3- نقل قول در: مارک کورتیس، «ابهام های قدرت: سیاست خارجی بریتانیا از سال 1945»، انتشارات Zed Books، 1995، ص. 189.