نگهبانان قدرت صفحه 270

نقش رسانه های جایگزین در به چالش کشیدن این توهم ها هیچ گاه بیشتر از امروز نبوده است. برای اولین بار در طول تاریخ، گزارش گران و مفسّران غیربتگاهی می توانند فوراً با هزینه ای اندک به مخاطبان انبوه دسترسی پیدا کنند.

در مقاله ای در نیویورک تایمز، هوارد فرنچ (1) دربارۀ کرۀ جنوبی این گونه گزارش داد:

مدت ها این بحث در میان مردم جاری خواهد بود که چه چیزی این کشور را تقریباً یک شبه از وضعیت محافظه کار به لیبرال، از سالخورده سالاری به فرهنگ جوانان، و از هواداری نامشروط آمریکا به اتحاد متزلزل با آمریکا، کشاند... اما به نظر بسیاری از ناظران، اینترنت مهم ترین عامل تغییر بوده است. (2)

70 درصد خانوارهای کرۀ جنوبی به ارتباط اینترنتی سریع و پهن باند دسترسی دارند. یکی از دیپلمات های غربی در سئول گفت: «اینجا آنلاین ترین کشور دنیاست. نسل جوان تر، همۀ اطلاعات خود را از وب می گیرند. بعضی از آنها حتی به سراغ تلویزیون نمی روند. آنها برنامه ها را دانلود می کنند.» (3)

با نزدیک شدن انتخابات کرۀ جنوبی در سال 2002، تعداد فزاینده ای از مردم اطلاعات و تحلیل های سیاسی شان را به جای روزنامه های محافظه کار این کشور، از سرویس های خبری اینترنتی می گرفتند. در دوران انتخابات در دسامبر 2002، مهم ترین سرویس اینترنتی با نام OhmyNews روزنامه 20 میلیون بازدید از صفحاتش را ثبت کرد. در مارس 2003، این سرویس هنوز هم روزانه حدود 14 میلیون بازدید داشت، آن هم در کشوری که فقط 40 میلیون نفر جمعیت دارد. این سرویس توسط اوه یون هو (4) (41 ساله) راه اندازی شده است که گفته بود:

هدف من، وداع با روزنامه نگاری قرن بیستمی کرۀ جنوبی بود، با این ایده که هر شهروند یک گزارشگر است... فرهنگ خبری حرفه ای باعث فرسایش روزنامه نگاری ما شده است، و من

1- Howard French
2- «روزنامۀ آنلاین، زمین لرزه ای در سیاست کره به پا می کند»، نیویورک تایمز، 6 مارس 2003.
3- جاناتان واتز، «اولین رییس جمهور اینترنتی وارد می شود: وب، سیاست رهبر جدید کرۀ جنوبی را شکل می دهد»، گاردین، 24 فوریۀ 2003.
4- Oh Yeon Ho