نگهبانان قدرت صفحه 271

همیشه می خواستم توانی دوباره به آن بدهم. چون پولی نداشتم، تصمیم به استفاده از اینترنت گرفتم که این استراتژی چریکی را امکان پذیر کرده است. (1)

این سرویس خبری، با صرفاً تکیه بر خوانندگان معمولی، به شکل گیری یک جنبش ملی کمک کرد که به انتخاب روه موهیون (2) (وکیل اصلاح طلب) در دسامبر 2002 منجر شد. پیش از آنکه OhmyNews وارد میدان شود، رییس جمهور جدید نسبتاً ناشناخته بود. وی، پس از انتخاب، اولین مصاحبه اش با رسانه های خبری را با OhmyNews انجام داد. اوه یون هو دربارۀ انتخابات گفت: «نت نشین ها برنده شدند. رسانه های سنتی باختند.» (3)

این ماجرای شگفت انگیز برای همۀ کسانی که مایلند کنترل دولتی-بنگاهی بر جامعه را به چالش بکشند، اهمیت دارد. موفقیت سایت های اینترنتی آزادی خواه در کرۀ جنوبی نشان می دهد که رسانه های اینترنتی (که عمدتاً متکی به داده های خوانندگان عادی هستند)، نمایندۀ یک نیروی دموکراتیک سازِ قدرتمند می باشند.

تیم پورتر (4) (روزنامه نگار) در سایت اینترنتی فرست درفت (5) می نویسد عکس های افشاگر تابوت های نظامیان آمریکایی و همچنین شکنجه در زندان ابوغریب در سال 2004 همگی بر مبنای تصاویر دیجیتالی بودند که نه روزنامه نگاران، بلکه افراد درگیر در آن دو ماجرا تهیه کرده بودند. پورتر می گوید: «تصور کنید که اگر قتل عام مای لای به جای گزارش با نامه، از طریق یک دوربین (یا تلفن) به اندازۀ یک بمب دستی کوچک ضبط می شد، چقدر زودتر به اطلاع مردم می رسید.» (6) ادوارد هرمان (تحلیل گر رسانه ای آمریکایی) برای ما نوشت:

نظر من این است که واکنش رسانه ای عمدتاً تحت تأثیر نیاز به تمرکز بر یک موضوع ناخواسته است، و افراد بیرونی که تصاویر را به دست آورده و پخش کردند دست های رسانه ها را بسته اند.

1- همان.
2- Roh Moo Hyun
3- مارک کلیفورد و مون ایهلوان، «کره: سیاست مخاطره»، نشریۀ Busniess Week، 24 فوریۀ 2003.
4- Tim Porter
5- First Draft
6- پورتر، «اثبات دیجیتال»، مجلۀ Human Source، 6 می 2004: www.timporter.com