نگهبانان قدرت صفحه 282

بهره نگرفته ایم. رسانه های جمعی عقلایی و غم خوار، که رفاه انسانی و حیوانی را بر سود و واقعیت را بر «توهم های ضروری» ترجیح دهند، بی شک در دسترس ما هستند. اما باید تأکید کرد که: آنها «در دسترس» ما هستند. پس همه چیز به ما بستگی دارد، نه هیچ کس دیگر. ما می توانیم یک رسانۀ غم خوار بسازیم. برای تحقق این امر باید سه کار انجام دهیم.

اول اینکه هیچ کاری نکنیم. باید عمیقاً دربارۀ مزایای تلاش جهت زدودن رنج دیگران (نه فقط به خاطر خود آنها، بلکه به خاطر خودمان) و دربارۀ فاجعۀ شدیدِ «خودخواهی بی حد» تأمل کنیم.

دوم اینکه، باید بپذیریم رسانه های غم خوار ارزش تلاش دارند، و ارزش دارند که توان، پول و وقت مان را برایشان فدا کنیم. باید بر مزایای ناگفتۀ افزایش نقد رسانه های جمعی از حرص، عصبانیت، نفرت، خشونت و جهل تمرکز کنیم. باید بر افزایش صداقت و عقلانیت روزنامه نگاری (که انگیزۀ آن همانا نگرانی برای دیگران، به جای دغدغۀ ثروت و جایگاه، است) تمرکز کنیم.

در نهایت، پس از تأمل پیرامون مزایای روشن غم خواری و رسانه های غم خوار، باید اقدام کنیم.