نگهبانان قدرت صفحه 290

یک اقتصاد بسیار مولد... می خواهد مصرف به شیوۀ زندگی ما تبدیل شود، خرید و مصرف کالاها را به آیین تبدیل کنیم، و در مصرف به دنبال رضایت معنوی و رضایت نفس مان باشیم. ما نیاز داریم که چیزها با سرعتی بیش از پیش مصرف شوند، بسوزند، و مندرس، جایگزین و دور انداخته شوند. (1)

ما باید همواره خودمان را کانون توجه قرار دهیم، دائماً ناراضی باشیم، و دائماً از طریق مصرف به دنبال رضایت باشیم اما هیچ گاه آن را نیابیم.

نتیجۀ این نوع ترویج نارضایتیِ سودآفرین (اگر ظاهر/لباس/زندگی/ازدواج/ماشین/خرید/تعطیلات شما این گونه باشد، شاد خواهید بود)، نارضایتی عمیق از زندگی هایمان است. گاردین در فوریۀ 2005 گزارش داد:

بنا به یک نظرسنجی توسط مجلۀ بلیس (2)، اکثریت گستردۀ دختران نوجوان بریتانیا از افسردگی و شک به خود رنج می برند، که تقصیر آن بر گردن فشارهای طاقت فرسا جهت زیبایی ظاهر و موفقیت در مدرسه است. 90 درصد دختران گفته اند که احساس افسردگی می کنند، 42 درصد به طور متناوب حس سرحال نبودن دارند، و 6 درصد فکر می کنند «زندگی ارزش ندارد.» آنها گفته اند که در همۀ جبهه ها تحت فشارند: در خانه، در مدرسه، و در زندگی های اجتماعی شان. (3)

پس با نظر به «فرصت در حال سوختن» که صنایع مُد و رژیم غذایی به دنبال بهره گیری از آن هستند، جای تعجب نیست که «ظاهر» بزرگ ترین بار بر دوش دختران جوان است: 94 درصد از آنها گزارش دادند که «فشار زیادی برای داشتن ظاهر خوب به آنها وارد می شود.» (4) یک مطالعه توسط مؤسسۀ روان درمانی کینگز کالج (5) در لندن و دانشگاه منچستر نشان داد که مسائل عاطفی در حال افزایش بوده و 20 درصد از دختران 15 ساله آنها را تجربه کرده اند؛ و این، بخشی از افول کلی سلامت روانی نوجوانان در 25 سال گذشته است.

1- نقل قول در: بدر، «چرخ جهانی»، صفحۀ 161.
2- Bliss
3- لوسی وارد، «بار تردید و افسردگی بر دوش دختران نوجوان»، گاردین، 24 فوریۀ 2005.
4- همان.
5- King’s College