نگهبانان قدرت صفحه 30

خرج شده است. پس 13 میلیارد دلار برای دولت عراق باقی می ماند. اگر این رقم را به جمعیت عراق (22 میلیون نفر) تقسیم کنیم، سهم هر نفر در این مدت سه ساله سالانه 190 دلار می شود که واقعاً ناکافی است. (1)

هالیدی و جانشین او، هانس ون اسپونک (2)، در اعتراض به این روند از همکاری پرسابقۀ خود با سازمان ملل متحد استعفاء دادند. چنین استعفاءهایی در سطوح عالی رتبه در سازمان ملل متحد بی سابقه بوده است، اما رسانه ها تقریباً به طور کامل آنها را مغفول گذاشتند. با بررسی در فوریۀ 2003، مثلاً نام هالیدی اصلاً در ابزرور نیامده بود.

بلر از آن رو می توانست دفاع بیدادگرانۀ خود از «جنگ اخلاقی» را سر بدهد که روزنامه نگاران از دیرباز گزارش های گروه هایی مانند «صندوق نجات کودکان انگلستان» (3) (که تحریم های اقتصادی علیه عراق را «جنگ بی صدا علیه کودکان عراق» نامیده بود (4)) را نادیده می گرفتند. «آژانس کاتولیک توسعۀ خارجی» (5) (CAFOD) می گفت تحریم ها یک امر «فاجعه بار بشری، غیرقابل دفاع از لحاظ اخلاقی و غیرمؤثر از لحاظ سیاسی است. اینها سیاست های شکست خورده اند و باید تغییر کنند.» (6) سازمان دیده بان حقوق بشر گفت: «تداوم تحمیل تحریم های جامع اقتصادی، حقوق اساسی کودکان و کلاً جامعۀ غیرنظامی را از بین می برد» و «شورای امنیت باید بفهمد که تحریم ها سهم زیادی در شرایط خطرناک و مرگ بار این کشور داشته اند.» (7) هفتاد عضو کنگرۀ آمریکا نامه ای به رییس جمهور کلینتون نوشتند و خواستار لغو تحریم ها و آنچه «کودک کُشی با نقاب سیاست» نامیدند شدند. (8) جان موئلر (9) و کارل موئلر (10) در شمارۀ می-ژوئن 1999 مجلۀ فارین افیرز (11) گفتند تعداد شهروندان

1- مصاحبه با دیوید ادواردز، مارس 2000
2- Hans von Sponeck
3- Save the Children Fund UK
4- نقل قول در: «صداهایی در وحش»، مارس 2002: www.viwuk.freeserve.co.uk
5- Catholic Agency for Overseas Development
6- میلان رای، «طرح جنگ عراق»، انتشارات Verso، 2002، ص. 175.
7- آگوست 2000: www.viwuk.freeserve.co.uk
8- نقل قول در: روزنامۀ فیلادلفیا اینکوایرر، 1 آوریل 1999.
9- John Mueller
10- Karl Mueller
11- Foreign Affairs