نگهبانان قدرت صفحه 36

این روند را با مقاله ای مقایسه کنید که روزنامۀ دیلی تلگراف (1) منتشر کرد: «منتقدان برنامۀ [نفت در برابر غذا] می گویند این برنامه سریعاً به ابزاری در دست صدام تبدیل شد تا به دوستان غربی اش پاداش بدهد و بر سازمان ملل متحد نفوذ کند.» (2)

وب سایت BBC Online همین ماجرا را پوشش داد و دوباره از همان نکتۀ مهم چشم پوشی کرد: «گزارش های اخیر رسانه ها، برخی افراد و شرکت ها در بیش از 40 کشور (از جمله یک مقام ارشد سازمان ملل متحد) را متهم می کنند که در فساد و رشوه گیری مربوط به فروش نفت [عراق] دست داشته اند.» این گزارش از ون اسپونک نقل قول می کرد:

هانس ون اسپونک، مسؤول سابق هماهنگ سازی کمک های بشردوستانۀ سازمان ملل متحد در عراق، گفت این اتهامات باید رفع و رجوع شوند، اما هم دستی جدی این نهاد بین المللی در فساد را تکذیب کرد. او به برنامۀ تودی (3) گفت: «در بخش عمدۀ تراکنش هایی که تبانی، سوءاستفاده و رشوه در آنها دیده شده است، مسؤولان سازمان ملل متحد دور زده شده اند.» (4)

با این حال، هیچ اشاره ای به تقبیح شدید نقش تحریم ها در قتل دسته جمعی مردم عراق توسط ون اسپونک نشده است. مثلاً در دسامبر 1999، ون اسپونک به یک مخاطب بریتانیایی گفت:

دوستان من، کشور شما سعی دارد یک ببر وحشی را به قفس بیاندازد. اما دارید یک پرندۀ نادر و زیبا را می کشید. بیست سال آینده، دانشگاه های معتبر شما از تحریم های عراق به عنوان مثالی برای عدم پی گیریِ سیاست خارجی استفاده خواهند کرد. (5)

دیلی تلگراف در مقاله ای دیگر واقعیت را کاملاً پیچاند و تحریف کرد:

1- Daily Telegraph
2- فیلیپ دلوز براتون، «سیاست مداران روسی و فرانسوی رشوه می گیرند تا تحریم های سازمان ملل متحد را آسان تر کنند»، دیلی تلگراف، 22 آوریل 2004.
3- Today
4- «سازمان ملل متحد دستور به تحقیق دربارۀ فساد [در برنامۀ نفت در برابر غذا] در عراق می دهد»، BBC News، 22 آوریل 2004: http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/middle_east/3648409.stm
5- http://no-nukes.org/voices/archive4/vfp48.html